Posts filed under ‘Europa’

LUMUMBA: DOOD MAAR NIET BEGRAVEN

 

concept Piet Wittevrongel

concept Piet Wittevrongel

door Jef Coeck

Maandag 18 januari 2016 is het 55 jaar geleden dat de eerste democratische premier van de eerste onafhankelijke republiek Congo, Patrice Lumumba, na een macaber voorspel van vele maanden doelbewust om het leven werd gebracht door een Belgisch-Amerikaanse coalitie van politici, geheime diensten en staatshoofden. En wie weet, van nog meer sinister volk?

Het is merkwaardig dat de mainstream press in België – met uitzondering van het weekblad Knack – collectief is vergeten haar vooruitzichtenkalender te raadplegen. De Nederlandse zender NPO2 had wel in haar archieven gekeken: een vol uur Lumumba op zondagavond. 18 januari 1961 moet in elke Belgische journalisstenagenda staan aangekruist als ‘to remember’, een quotering die in dit geval aardig wat copij had kunnen opleveren. Het is des te spijtiger dat het stuk in Knack vergald wordt door de verwarrende en dus foute titel: ‘Nieuwe onthullingen/ Hoe Eisenhower het doodvonnis van Lumumba tekende.’ Voor de goede orde: Eisenhower, president US, deed dat wel degelijk maar het was al lang en breed bekend voor wie de zaak een beetje gevolgd had en dus alles behalve een nieuwe onthulling.

lum 8
Hiervoor baseer ik mij met name op het standaardwerk van de Amerikaanse journalist/docent, Pulitzerwinnaar en kenner van de geheime diensten, Tim Weiner. In zijn boek ‘Legacy of Ashes’ (Ned. vert. Een spoor van vernieling) uit 2007 draait hij niet om de hete brij. In deze geschiedenis van de geheime dienst CIA zijn meerdere pagina’s gewijd aan het ‘geval Lumumba’. Vermits blijkbaar weinigen in dit land het boek gelezen hebben, zal ik er ruim (zij ingekort) uit citeren.

Augustus 1960

‘Tijdens een vergadering van de Nationale Veiligheidsraad gaf de president de directeur van de inlichtingendienst de opdracht de man te elimineren die door de CIA werd beschouwd als de Castro van Afrika – Patrice Lumumba, de premier van Congo.
Lumumba was via vrije verkiezingen gekozen en hij had de VS om steun gevraagd toen zijn natie het wrede koloniale juk van België afschudde en in de zomer van 1960 de onafhankelijkheid uitriep. Amerikaanse hulp kwam nooit omdat de CIA Lumumba beschouwde als een door drugs benevelde communistische sukkel. Dus toen België paratroepers begon te sturen om in de hoofdstad orde op zaken te stellen, accepteerde hij vliegtuigen, voertuigen en ‘technici’van de Sovjets ter ondersteuning van zijn nauwelijks functionerende regering.

De week waarin de Belgische soldaten arriveerden, stuurde Dulles (hoofd van de CIA/jc) Larry Devlin, hoofd van de standplaats in Brussel, om de leiding over de CIA-post in Kinsjasa op zich te nemen en Lumumba tot doelwit van een geheime operatie te maken. Op 18 augustus, na een verblijf van zes weken in het land, telegrafeerde Devlin het CIA-hoodkwartier:
CONGO ONDERGAAT KLASSIEKE POGING OVERNAME DOOR COMMUNISTEN. (…) ONGEACHT OF LUMUMBA ECHT COMMUNIST IS OF COMMUNISTENSPEL SPEELT (…) ER REST WELLICHT WEINIG TIJD VOOR ACTIEF INGRIJPEN OM TWEEDE CUBA TE VOORKOMEN.

Allen Dulles sprak de kern van die boodschap diezelfde dag uit op de vergadering van de Nationale Veiligheidsraad. Overeenkomstig een geheim getuigenis dat jaren later ten overstaan van de Senaat werd afgelegd door de notulist Robert Johnson, richtte president Eisenhower zich tot Dulles en zei hem onomwonden dat Lumumba diende te worden geëlimineerd (zie noot 1/jc). Na een dodelijke stilte die zo een vijftien seconden duurde, ging de vergadering verder.

Dulles telegrafeerde acht dagen later: HIER OP HOOFDKWARTIER IS EENDUIDIGE CONCLUSIE DAT ALS LLL (codenaam Lumumba) AAN BEWIND BLIJFT, HET ONVERMIJDELIJKE RESULTAAT CHAOS ZAL ZIJN EN IN ERGSTE GEVAL WEG VRIJMAAKT VOOR OVERNAME CONGO DOOR COMMUNISTEN (…) WIJ CONCLUDEREN DAT ZIJN VERWIJDERING URGENT HOOFDDOEL IS EN ONDER HUIDIGE VOORWAARDEN EEN VAN DE HOOGSTE PRIORITEITEN MOET ZIJN VAN ONZE GEHEIME OPERATIE. VANDAAR DAT WIJ U RUIMERE BEVOEGDHEID GEVEN.

Boudewijn, Lumumba, Kasa Vubu

Boudewijn, Lumumba, Kasa Vubu

De voorbereiding

Sidney Gottlieb, de meester-chemicus van de CIA met een klompvoet, bracht per vliegtuig een tas met flesjes vol dodelijk gif naar de Kongo en overhandigde die aan het hoofd van de CIA-post. Er zat ook een injectiespuit bij om de dodelijke druppels in voedsel, drank of een tube tandpasta te injecteren. Het was Devlins taak Lumumba van het leven te beroven. De twee mannen hadden een nerveus onderhoud in Devlins appartement in of rond de nacht van 10 september. ‘Ik vroeg wie de opdracht had gegeven om die instructies over te brengen’, verklaarde Devlin onder ede tijdens een geheime verklaring die in 1998 werd vrijgegeven. Het antwoord was ‘de president’.

Devlin verklaarde dat hij het gif in zijn kantoorkluis opborg en zich het hoofd brak over wat hij moest doen. Hij herinnerde zich dat hij dacht: Ik zou verdomme wel gek zijn dat rond te laten slingeren. Na verloop van tijd nam hij de gifflesjes mee naar de oever van de Kongo en begroef ze. Hij zei dat hij zich schaamde voor de opdracht Lumumba te vermoorden. Hij wist dat de CIA wel andere middelen tot zijn beschikking had.
De trein valt niet te stoppen

De inlichtingendienst had de volgende leider van de Kongo al geselecteerd: Joseph-Désiré Mobutu, ‘de enige man in de Kongo die in staat is krachtig op te treden’, zoals Dulles de president vertelde tijdens de vergadering van de Nationale Veiligheidsraad op 21 september. De CIA voorzag hem begin oktober van een kwart miljoen dollar (zie noot 2), gevolgd door zendingen wapens en munitie in november. Mobutu nam Lumumba gevangen en bracht hem, in de woorden van Devlin, in handen van een ‘gezworen vijand’.

Lum 6

De CIA-basis in Elisabethstad, diep in het hart van de Kongo, rapporteerde dat ‘een Belgische officier van Vlaamse origine Lumumba executeerde met een reeks kogels uit een machinepistool’ twee dagen voor de volgende president van de Verenigde Staten werd geïnstalleerd. (De inauguratie van JFK als opvolger van Eisenhower vond plaats op 20 januari 1961/ jc)

Met de aanhoudende steun van de CIA verwierf Mobutu uiteindelijk de volledige controle over de Kongo na een strijd om de macht die vijf jaar duurde. Hij was voor de inlichtingendienst de favoriete bondgenoot in Afrika en tijdens de Koude Oorlog het centrum voor geheime Amerikaanse operaties over het hele continent. Hij regeerde gedurende drie decennia als een van de meest wrede en corrupte dictators die voor miljoenen dollars aan staatsinkomsten achteroverdrukte afkomstig van de verkoop van diamanten, mineralen en strategische metalen, en hij slachtte enorme aantallen mensen af om zijn macht veilig te stellen.’ (tw)

Lum 2
NOOT 1

Er is overweldigend bewijsmateriaal dat Eisenhower Lumumba dood wilde hebben. Er kan geen twijfel over bestaan dat ‘elimineren’ in dit geval de fysieke daad betekent. (Overigens geldt bij de CIA e regel dat voor politieke moorden enkel de president toestemming kan geven.)‘De president wilde dat een man die hij als een doortrapte schurk en een uiterst gevaarlijk man zag – net als heel veel anderen onder wie ik – uit de weg werd geruimd. Dat zei Richard Bissell later in een oral-history-vraaggesprek voor de presidentiële bibliotheek van Eisenhower. Bissell was een hoge boss van de CIA, die onder meer de (mislukte) invasie van de Varkensbaai op Cuba organiseerde.
Bissell: ‘Ik twijfel er niet in het minst aan dat hij (de president) wilde dat Lumumba uit de weg werd geruimd en hij wenste dat hartgrondig en meteen, als een urgente en zeer belangrijke aangelegenheid.’ Dat is dus volledig in overeenstemming met het telegram dat Allen Dulles naar zijn ondergeschikte, de uitverkoren moordenaar Larry Devlin stuurde.

NOOT 2

Een persoonlijke getuigenis van betalingen aan de bondgenoten van de CIA in Congo, is afkomstig van Owen Roberts, later Amerikaans ambassadeur onder president Ronald Reagan. Roberts was in 1960 (bij de Congolese onafhankelijkheid) DE expert over Congo op het inlichtingen- en onderzoeksbureau van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington. Hij had twee jaar in de Congolese hoofdstad gediend en was de eerste Amerikaanse ambtenaar van BZ die alle nieuwe leiders persoonlijk kende. Hij onthulde onder meer dat de Congolese delegatie bij de Verenigde Naties geld kreeg van de CIA.

————————–Lum 7

Bronnen:

* Tim Weiner, Een spoor van vernieling, De geschiedenis van de CIA, De Bezige Bij, Amsterdam, 2007
* Luc De Vos, Emmanuel Gerard, Philippe Raxhon, Jules Gérard-Libois, ‘Lumumba/De complotten? De moord’, Davidsfonds, Leuven, 2004
* Manu Ruys, Waarom Lumumba moest sterven, Pelckmans, Kapellen, 2000
* Ludo de Witte, De moord op Lumumba, Van Halewyck, Leuven, 1999
* Walter Pauli, Nieuwe onthullingen: Hoe Eisenhower het doodvonnis van Lumumba tekende, in Knack van 12 januari 2016

In deze lectuur vindt u ook wat er vooraf ging aan de moord en wat er met het lijk van Lumumba gebeurde. (jc)

January 17, 2016 at 7:46 pm 4 comments

EN HOE WAS HET W’E’E R IN SYRIË?

Damascus in betere tijden

Damascus in betere tijden

 

door Jef Coeck


De grote gebeurtenissen van de jongste tijd zijn flink verstrengeld geraakt. De oorlog in Syrië, IS en de aanslagen in Parijs, de dringende klimaatconferentie (en haar oplossing?) zijn niet los van elkaar te zien – om alleen die zwaarwichtige feiten te noemen.

Eerst Syrië. Daar loopt het regenseizoen van november tot april. Het is een absolute noodzaak voor de landbouw en dan nog een heel partiële. Slechts een derde van de Syrische landbouwbedrijven beschikt over een irrigatiesysteem. De rest van het land hangt volledig af van wat de ‘hemel’ wil verschaffen.

In de winter van 2007 kon er nauwelijks sprake zijn van een regenseizoen. Het volgende jaar bereikte de droogte een absoluut record. Geen gewassen: geen voedsel voor de kuddes en de prijzen van de menselijke voedingswaren verdubbelden.

Volgens een uitgelekte diplomatieke nota, zomer 2008, sloeg de Syrische minister van landbouw alarm bij de Verenigde Naties. Hij liet weten dat zijn land ‘genendeels in staat was af te rekenen met de economische en sociale gevolgen van de droogte’. De Syrische vertegenwoordiger bij de VN-Organisatie voor Voedsel en Landbouw richtte zich tot Amerikaanse regeringsambtenaren met de schokkende mededeling dat de toestand een ‘perfecte storm’ kon veroorzaken, die ’s lands stabiliteit zou ondermijnen. Hij vroeg dringend om hulp. Nog steeds volgens die nota bleven de Amerikanen er onbewogen bij en reageerden niet.

De daarop volgende jaren bleef de droogte aanhouden. Honderdduizenden mensen vluchtten van het platteland naar steden als Homs, Damascus en Aleppo. Daar troffen ze al meer dan een miljoen wanhopige Iraakse vluchtelingen aan. De Amerikaanse activiste en milieu-experte Naomi Klein zegt:

Syrische landbouw nu

Syrische landbouw nu

‘Zonder stabiel klimaat is er geen vrede mogelijk.’

Op de lijst van verschrikkingen die tot de Syrische burgeroorlog hebben geleid, moeten we dus zeker aanstippen: de droogte, de onbetaalbare voedselprijzen, de massa’s interne klimaatvluchtelingen, de horden mensen die zich vestigden in toch al overbevolkte steden. Akkoord, dat is allemaal samen nog iets minder erg dan de brutale onderdrukking door het regime van Bashir-al-Assad. Dat kwam er dus nog bij.

De Amerikaanse buitenlandminister John Kerry legde in een recente toespraak de link tussen de jaren van droogte en de aan gang zijnde oorlog. Kerry ging verder: ‘Omdat de huidige wereld zo sterk onderling verbonden is – economisch, technologisch, militair, op elke denkbare wijze – kan instabiliteit op een willekeurige plaats een bedreiging vormen voor de stabiliteit overal.’ Dat was een duidelijke allusie op IS(IS) dat opdook uit de chaos van de burgeroorlog. Drie dagen na de toespraak van Kerry vond de massaslachting in Parijs plaats.

Klimaat en oorlog zweren samen

Op dit moment – de Seine-oevers en de Place de la République liggen nog vol bloemen en andere relieken voor de doden – tracht de wereld in Parijs een akkoord te bereiken om de klimaatverandering te stoppen. Het is alweer de Belgische delegatie die als enige geen overeenstemming heeft kunnen bereiken in haar eigen rangen. Dit kan niet meer worden afgedaan als lachwekkend surrealisme, het is gewoon misdadig en draagt bij tot de algemene sfeer van oorlogszucht.

De Parijse conferentie, officieel COP21 geheten, wil bereiken dat elk land de uitstoot van zijn eigen broeikasgassen reduceert. Honderdvijfenzeventig landen hebben zich akkoord verklaard. De VS zal zijn uitstoot met 26 procent verlagen, in vergelijking met 2005. De Europese Unie mikt op 40 procent, met als baseline 1990. China, ’s wereld grootste vervuiler, heeft aangekondigd nog meer steenkool te willen gebruiken en CO-2 aan te maken, zeker tot 2030. Buurland India wil niet achter blijven en heeft kennelijk als ambitie China voorbij te steken, zowel in overbevolking als in over-vervuiling. En Japan? Doet mysterieus.

Er zal dus nog zwaar onderhandeld moeten worden. Maar zelfs als iederen zich aan zijn beloften houdt, is dat niet voldoende om de opwarming beneden de 2 graden Celsius te houden. Als dat niet gebeurt, staat de Noordzee in 2050 tot aan Mechelen. Die limiet van 2 graden is trouwens al krapjes.

Een ander probleem is het geld. Ontwikkelingslanden, die vanwege weinig industrialisering ook minder aan de vervuiling hebben bijgedragen, zullen de zwaarste effecten van de opwarming in hun nek krijgen. Daarom is die landen 100 miljard dollar beloofd. Maar, slechts een kleine fractie van dat geld is (theoretisch) al beschikbaar. De regering Obama heeft drie miljard beloofd, maar de Republikeinen in de Senaat hebben aangekondigd die gift weg te zullen stemmen. ‘Ze moeten niet denken dat ze meteen naar de kassa kunnen lopen’, verklaarde een Republikeins senator.

Dat brengt ons terug naar Syrië en het Midden-Oosten. Recente studies van onder meer het wereldberoemde MIT (Massachusetts Institute of Technology) wijzen uit dat een niet afgeremde opwarming de staten aan de Perzische Golf, zoals Aboe Dhabi, Dubai en Dhahran onleefbaar zullen maken – over amper een paar tientallen jaren. Zuidwest-Azië en streken in Afrika aan de Rode Zee, staat hetzelfde lot te wachten.

De gevolgen zijn fataal. Miljoenen, waarschijnlijk honderden miljoenen mensen zullen een nieuw onderkomen zoeken. In onze sterk verbonden wereld, waar alles met alles krijgt te maken, zal tegen het midden van deze eeuw een vluchtelingencrisis-op-zijn-Syrisch routine zijn geworden.

Nee, we zitten niet te doemdenken. Het is altijd nog mogelijk dat in Parijs een goed akkoord wordt bereikt en dat we gered worden door COP21. Ondanks de sulligheid van de Belgische delegatie. Ondanks de dwarsheid van de Amerikaanse Republikeinen. Ondanks de militaire en politieke ambities van Poetin. Ondanks Bashir-al-Assad, zijn geest- en bondgenoten. Ondanks een van de meest onberekenbare staten in de regio: Israël.

Gezichten op COP21. Blijven lachen!

Gezichten op COP21. Blijven lachen!

 

http://www.newyorker.com/magazine/

http://www.volkskrant.nl/buitenland/

http://www.ipsnews.net/2015/11/paris-climate-summit-opens-with-dire-warning

December 3, 2015 at 10:01 am 3 comments

HET IS OORLOG

 

Saykes and Picot

Sykes and Picot

 

door Lucas Catherine


‘Het is oorlog’: op dit ene punt heeft de Franse president Hollande gelijk. Onze jongens zaten in Afghanistan, 6 Belgische F-16 gevechtsvliegtuigen voerden negen maand lang mee oorlog in Irak/Syrië, ons fregat Leopold I gaat nu samen met de Franse oorlogsvloot de Amerikaanse vloot steunen bij hun oorlog in Syrië en Irak.

Zo iets heet inderdaad oorlog. En zoals men mij indertijd in het Belgisch leger vertelde: ‘Als je vuurt, pas dan op voor de terugslag’. Oorlog geeft vluchtelingen. En van waar arriveren de oorlogsvluchtelingen in België? Juist, uit Afghanistan, Irak, Syrië.
Wanneer is deze oorlog begonnen? Vraag het IS/Daish: met Sykes – Picot, is hun antwoord. Nooit van die twee heren gehoord? IS wel. Het zijn de Britse en Franse diplomaat die na WO I hun handtekening hebben gezet onder de opdeling van het Ottomaanse Rijk en in het Midden-Oosten koloniale grenzen trokken. Een van de minder gemediatiseerde acties van IS (juni 2014) was dan ook om met bull-dozers de Sykes-Picotgrens tussen Syrië en Irak plat te walsen onder de slogan ‘We don’t like Sykes-Picot’.

MO 2 SykesDaish1

Britten en Fransen zijn deze oorlog begonnen. Honderd jaar geleden. Het was ook dankzij de Sykes-Picotakkoorden dat Oost-Europese, joodse kolonisten Palestina konden koloniseren. Zij koloniseren daar nog altijd en voeren repressie volgens het bijbelse principe ‘oog om oog, tand om tand’, maar dan maal 10: voor elke dode kolonist moeten er 10 Palestijnse slachtoffers vallen, het is de leidraad geweest van alle Israëlische regeringen.

MO 3 Sykes Picot Map

Toen ook werden de koloniale grenzen van de Golfstaten en van Saoedi-Arabië getrokken, met in ieder emiraatje een conservatieve, met de kolonisatie collaborerende familie.
En tijdens die kolonisatie – mission civilicatrice noemden de Fransen het – heeft Europa niet zijn nú zo geprezen waarden verspreid. Van democratie of vrijheid van opinie was geen sprake. Het enige wat Europa daar toen heeft opgebouwd waren legers, geleid door kleine minderheden: Oost-Europese zionisten in Palestina, Alawieten in Syrië (zowel vader als zoon al Assad komen uit dat Frankrijktrouw, koloniaal leger) of soennieten in het overwegend sjiïetische Irak (Sadam Hussein en zijn clan). En wanneer die nieuwe ‘elite’ zich na de ‘dekolonisatie’ niet langer schikt naar de wensen van de metropool moet ze worden afgezet. Kijk naar Saddam Hussein.

Deze koloniale geschiedenis wordt wel eens vergeten, toch is ze de voedingsbodem waarop de criminele ideologie van IS kan woekeren.

Massale verspreiding van drones

Massale verspreiding van drones

Die honderdjarige oorlog heeft trauma’s veroorzaakt. Ook bij ons. Shell shock krijg je ook bij het zien van videobeelden over hoe westerse drones in Gaza, Jemen en Irak burgers aan flarden rijten. Om van F-16’s niet te spreken. Waarom is een westers gijzelaar de keel oversnijden gruwelijker en verwerpelijker dan massabombardementen door gevechtsvliegtuigen en drones waarbij duizenden onschuldige vrouwen en kinderen worden opengereten? IS geeft hierop zijn antwoord. En sommige fragiele, psychisch ontredderde jongeren, vaak met een kant af, geloven dat IS gelijk heeft en volgen dan ook hun perverse versie van de islam.

Waarom zijn die jongeren ontredderd en fragiel en voelen ze zich geminacht?
Omdat ze van onze waarden niets merken. Geen Vrijheid, maar vooral geen Gelijkheid of Broederlijkheid, maar wel racisme, discriminatie en marginalisering.
Het European Network Against Racism (ENAR) is erg duidelijk en schreef in een rapport: ‘Het racisme is niet conjunctureel of incidenteel, maar structureel.’ Volgens datzelfde rapport is dit de enige verklaring voor het feit dat de werkzaamheidsgraad bij Belgische autochtonen 72,4 procent bedraagt en bij Maghrebijnse Belgen slechts
42,9 procent. Eenzelfde discriminatie is er op de vastgoedmarkt en in het onderwijs.

MO Koerdische strijdster

Ook de European Commission against Racism en Intolerance (ECRI, een orgaan van de Raad van Europa) rapporteert dergelijke discriminaties. Wat nog meer frappeert, is dat Marokkaanse Belgen die studeren en de krant lezen het vaakst worden gediscrimineerd. Van hen zegt 64 procent dat ze te maken kregen met discriminatie op straat en in het openbaar vervoer. Bij contact met de politie gaat het om 41 procent. Op zoek naar een woning heeft 34 procent van hen racisme ondervonden, op zoek naar werk gaat het om 37 procent en op school om 56 procent. Niet iedereen is in staat om dit te verwerken.

De overgrote meerderheid van de moslims vecht op een democratische manier tegen dit onrecht, maar wie kwetsbaar is, fragiel of marginaal (de meerderheid van de ‘geradicaliseerde’ jihadisten hebben een verleden van kleine criminaliteit) wordt getraumatiseerd, en radicaliseert vervolgens.

En IS is sluw. Zij zijn niet alleen opgegroeid met een haat tegen de westerse dominantie en kolonisatie, maar leerden ook westerse propagandatechnieken. Ze bespelen op een gruwelijke manier de media. Ze zijn hun eigen spindoctors. Een Sykes-Picotgrens bulldozeren geeft weinig media-aandacht. Maar onthoofdingen met de slachtoffers in Guantanamokledij wel. Of ketterse yezidi’s tot slaven maken, cultureel erfgoed dynamiteren, telkens één topic met een keer. Hun laatste versie zijn aanslagen, ‘in the belly of the monster’, zoals dat in de jaren 1960 heette. En ik vrees dat ze nog lang niet aan het einde van hun ‘inspiratie’ zijn.

IS bestrijden doe je best door haar twee voedingsbodems weg te nemen. Dat is stoppen met een neokoloniale politiek in het Midden-Oosten: geen steun meer aan Golfdictaturen – vergeet de olie -, en geen steun meer voor de koloniale staat Israël.
Dat is ook strijden tegen het racisme, de discriminatie en de marginalisering van Belgische moslims.

————————-
Dit stuk werd geweigerd door De Standaard
————————–

Van Lucas Catherine verschijnt bij uitgeverij EPO eind deze maand Jihad en kolonialisme, met medewerking van Kareem el Hidjaazi.

November 19, 2015 at 3:12 pm 1 comment

WEG MET AL DIE FRANSE VLAGGEN!

 

“Le jour de gloire est arrivé…”

calvin

Tom Ronse

De marseillaise is weer populair. Dat van bloedlust druipende lied wordt weer door duizenden kelen gezongen voor sportwedstrijden en muziekconcerten, in de Sorbonne en het Frans parlement: “Amour sacré de la patrie, conduis, soutiens nos bras vengeurs!”

Paris-attacks-stems-Facebook-profile-change

Op Facebook is een campagne aan de gang om gebruikers aan te zetten hun profiel te kleuren in de Franse tricolore. Wat mij aanzette tot een kleine tegencampagne:

DO NOT CHANGE YOUR FB PROFILE INTO THE COLORS OF THE FRENCH NATIONAL FLAG!!

Begrijp me niet verkeerd. Net als u vind ik de aanslagen in Parijs afschuwelijk, verwerpelijk tot en met. Maar nationalisme is niet het antwoord, het spreidt het gif verder.  Ik weet het, de meeste mensen die de kleuren van de Franse vlag op hun FB-profiel zetten, willen enkel hun solidariteit betuigen met de slachtoffers. Maar net op een moment als dit is het extra-belangrijk om zich te realiseren wat de symbolen waarrond we gevraagd worden om de rangen te sluiten, betekenen.  Onder die driekleur werden miljoenen de dood in gejaagd in tal van oorlogen die dienden voor erger dan niets. Onder die frisse drapeau werden gruweldaden begaan (in Algerije en elders), nog erger dan die van ISIS, al zingend, “Qu’un sang impur abreuve nos sillons!”

Niet dat Frankrijk op dat vIak uitzonderlijk is: andere nationale vlaggen zijn evenzeer doordrenkt met bloed.

nationalism

ISIS is geen extremistische religieuze beweging. Het gebruikt religie enkel als instrument om kanonnenvoer te recruteren voor zijn echte doel: territorium veroveren en uitbuiten, macht winnen, kapitaal opstapelen. Het grijpt gelegenheden aan die zich aanbieden in de context van oorlog en economische crisis in het Midden Oosten om zich een eigen staat te vestigen. Een staat die oorlog voert en in oorlogen, zo leert ons de geschiedenis van Frankrijk, Duitsland, de VS en vele andere landen, België inbegrepend, is alles toegelaten.

Wat heeft ISIS te winnen bij de aanslagen in Parijs? Ze kaderen in zijn recruteringsstrategie: door zijn slagkracht te demonstreren, stijgt de sex-appeal van ISIS voor jongeren die zich machteloos en verbitterd voelen. Indirect werken de aanslagen nog beter: door de moslimhaat aan te wakkeren, drijven ze jonge moslims in ISIS’ tentakels. Bovendien heeft ISIS een gemeenschappelijk belang met de EU: de stroom van vluchtelingen uit Syrie stopzetten. Want ISIS kan het leeglopen van zijn territorium niet dulden. In tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt haalt het momenteel zijn voornaamste inkomsten niet uit de olie-export noch uit Saoedische subsidies maar uit de exploitatie van de bevolking in de gebieden die het controleert. Zoals Koen Vidal schrijft in De Morgen (16 oktober, p.19): “Het feit dat IS zijn inkomsten vooral genereert in het gebied dat onder zijn controle staat, maakt dat de extremistische beweging niet afhankelijk is van buitenlandse geldstromen en bankrekeningen die door tegenstanders zouden kunnen worden geblokkeerd”. De politieke krachten die de aanslagen in Parijs aangrijpen om de vluchtelingen buiten te houden, doen dus wellicht exact wat ISIS hoopte dat ze zouden doen.

Het probleem is niet de islam. Het globale systeem is in crisis and deze crisis doet situaties onstaan waarin oorlogvoeren zeer winstgevend kan worden. De oorlogvoerende partijen gebruiken elkaar. De burgerslachtoffers van drones en raketten geven voedsel aan de Islamistische propaganda en de Islamistische aanslagen en executies zijn koren op de molen van de nationalistische, anti-vreemdelingen ideologieen in het westen die de weg bereiden voor meer oorlog.

Het eerste wat Francois Hollande deed toen het bekend werd dat ISIS achter de aanslagen zat, was het bevel geven om Raqqa te bombarderen. Raqqa is een grote Syrische stad, in het gebied dat ISIS controleert. Wat me doet afvragen: hadden die vliegtuigen, voor het grootste bombardement van Raqqa tot nu toe, “zuivere” militaire doelwitten?  Zo ja, waarom werden die niet eerder uitgeschakeld? Zo nee, hoeveel burgers kwamen om in die wraakactie? Zullen de media het ons vertellen? Zal er op Facebook gevraagd worden om de vlag van ISIS op ons profiel te zetten, in solidariteit met de slachtoffers? Of zullen de lijken enkel te zien zijn op Islamistische sociale media?

Overleven in Mosul, de grootste stad in ISIS-gebied Foto: Mujamed Mohammed/AFP)

Overleven in Mosul, de grootste stad in ISIS-gebied
Foto: Mujamed Mohammed/AFP)

Wraak en weerwraak. Hoe dieper de crisis wordt, hoe meer we er dreigen te zien. Er is iets grondig verkeerd, zoals de oorlogen, de aanslagen, de massale werkloosheid en onzekerheid, de klimaatrampen en de vluchtelingenstroom illustreren. Zolang er niets grondig verandert dreigt de spiraal van geweld en ontwrichting toe te nemen. We mogen dat niet lijdzaam ondergaan. Laat ons solidair zijn met de slachtoffers van aanslagen en oorlogen, of ze nu Frans of Turks zijn, Arabisch of joods, zwart of wit. Laat ons ingaan tegen de roep om grenzen te sluiten, vluchtelingen buiten te sluiten, muren te bouwen en meer oorlog te voeren. Laat ons alle vlaggen weggooien en weigeren om ons eigen graf te helpen delven.

wrong

 

November 17, 2015 at 7:05 am 7 comments

VERLAMMENDE CRISIS

Hofland 1

door H.J.A. Hofland

De secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon heeft verklaard dat de wereld uit zijn verlamming moet komen.

Hij deed zijn oproep samen met het Rode Kruis. Er zijn op het ogenblik zestig miljoen vluchtelingen en als de wereld zich niet inzet voor vrede en veiligheid worden het er meer, zei hij vorige week zaterdag. Het bericht heeft het televisienieuws niet gehaald; sommige kranten van maandag hebben er een kort berichtje van gemaakt.

Wat moeten we daaruit opmaken? Ten eerste dat de grote dagen van de VN en het leiderschap van de organisatie voorbij zijn. Hadden Ban Ki-moons vroege voorgangers Dag Hammarskjold of Oe Thant zoiets gezegd, dan was het op z’n minst een paar dagen wereldnieuws geweest. Maar de meeste mensen weten wel dat Ban Ki-moon gelijk heeft. De UNHCR, het Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen, meldt dat in oktober 218.394 bootvluchtelingen Europa hebben bereikt, meer dan in heel 2014.

Deze groeiende stroom wekt in Europa een toenemende politieke radeloosheid op, openbare wanorde, chaos. Eén groot verschil met vroeger, de tijd dat de VN wereldgezag hadden, is dat deze organisatie de mensen niets meer kan schelen. Hetzelfde is het geval met andere supranationale organisaties, Brussel, de Raad van Europa. Er is geen organisatie, geen partij of politicus meer die een geloofwaardige belofte tot het herstel van onze orde doet. De door de vluchtelingen veroorzaakte, ongetwijfeld grote problemen hebben bijgedragen aan een diepe Europese crisis. Daarbij is de kern van de crisis veranderd. Deze ingewikkelde combinatie van problemen zal naar alle waarschijnlijkheid groeien terwijl niemand er een overtuigend en uitvoerbaar antwoord op weet.

Een kwart van het Afghaanse volk wil het land verlaten.

The New York Times van 2 november geeft op de voorpagina een onthutsend overzicht van de algemene toestand. Gesteld dat de terroristen van Islamitische Staat hun wreedaardige gezag in Syrië en Irak handhaven of uitbreiden en in Afghanistan de Taliban aan de winnende hand blijven, wat moeten we dan van het vluchtelingenprobleem verwachten? Het zal zich verder uitbreiden, misschien met veel grotere kracht. In Afghanistan is een Gallup Poll gehouden. Daaruit bleek dat een kwart van het volk het land wil verlaten en meer dan honderdduizend mensen willen nog dit jaar naar Europa proberen te komen.

In feite is Europa het slachtoffer van een historische ontwikkeling. De grenzen die door het Ottomaanse Rijk en de Europese koloniale mogendheden zijn getrokken, zijn bezweken. De Arabische staten die nu de macht uitoefenen zijn te zwak van innerlijke structuur om zich te handhaven in de toenemende chaos die in de regio heerst. Syrië is daarvan nu het gruwelijkste bewijs, en hoe de internationale gemeenschap ook confereert, daar valt kennelijk niets aan te doen.
En dan is er nog een niet-politieke oorzaak: de klimaatverandering. Veel Afrikaanse landen worden getroffen door de droogte. Primitieve landbouw is extra kwetsbaar en tegen de gevolgen van een mislukte oogst is de plaatselijke bevolking niet opgewassen. Een oorzaak extra van de vluchtelingencrisis. De VN verwachten dat de klimaatverandering op den duur vijftig miljoen mensen zal doen vluchten. Zo ver is het nog niet.

Ban Ki-moon heeft gelijk. De wereld moet uit zijn verlamming komen. Het ontbreekt de internationale gemeenschap op het ogenblik aan alle inzichten en middelen om de vluchtelingenstroom op een menswaardige manier tot staan te brengen en een beleid te ontwerpen waardoor de oorzaken worden opgeheven. In Europa herleeft rechts, nu de beweging van de hekkenbouwers en in een meer extreme vorm de clubs van vechtersbazen. De voortwoekerende vluchtelingencrisis is in Europa de oorzaak van toenemende geweldpleging. Daaruit ontstaat een nieuwe Europese problematiek. Wordt dit gevolg niet bijtijds door de politieke elite herkend en gekeerd, dan gaan we een nieuwe crisis tegemoet, ingrijpender dan die we nu beleven.

NASCHRIFT JC:
——————–

Hofland beschikt ongetwijfeld niet over de gave der helderziendheid. Maar bij zijn laatste paragraaf moeten we wel even stilstaan (‘we gaan een nieuwe crisis tegemoet, ingrijpender dan die we nu beleven’). Dan denken we toch onmiddellijk aan de gebeurtenissen in Parijs, afgelopen nacht? En wat er zal (moet/kan) op volgen. Er is zonder meer een ‘nieuwe Europese problematiek’ ontstaan, hoe hard onze leiders dat ook willen ontkennen.

http://www.groene.nl/artikel/verlammende-crisis

Hofland 2

November 14, 2015 at 11:54 am 1 comment

ONDERTUSSEN IN OOST-CONGO

President Kabila

President Kabila

 

door Walter Zinzen

Ze staan dan misschien niet bij ons op de stoep, maar de bevolking die in Oost-Congo lijdt onder het geweld van militairen en milities, verdient ook de aandacht van Europa.
Pax Christi en Broederlijk Delen organiseren een campagne onder het motto ‘Kies voor vrede! Ontwapen Oost-Congo’. De campagne startte al op 21 september met de Vlaamse Vredesweek. Het is de bedoeling om België en de Europese Unie als belangrijke partners van Congo ertoe te brengen het ontwapeningsproces in Oost-Congo actief te ondersteunen. Dit gebied kreunt al twintig jaar onder de terreur van ‘reguliere’ legers en gewapende milities, zeg maar bandietenbendes. Moord, verkrachting, plundering en brandstichting hebben tienduizenden slachtoffers gemaakt. Onder hen duizenden vluchtelingen die in de buurlanden of in Congo zelf volledig aan hun lot worden overgelaten, de schaarse steun van een paar redelijk machteloze hulporganisaties niet te na gesproken.

Natuurlijk: die vluchtelingen staan niet bij ons op de stoep. Wil dat dan zeggen dat ze niet bestaan? Zo lijkt het wel, want via de media of uitspraken van bekommerde politici hebben we over de vredescampagne minder dan niets vernomen. Of misschien toch: toen de Europese Volkspartij van commissaris Marianne Thyssen verklaarde dat Europa niet alle ellende van de wereld kan opvangen. Christelijke naastenliefde is aan de huidige christendemocraten kennelijk niet meer besteed. Dat ondervinden nu ook christelijke organisaties als Pax Christi en Broederlijk Delen. Dat is meer dan jammer, want er hebben zich in Oost-Congo enkele hoopvolle ontwikkelingen voorgedaan. Twee voorbeelden.

Burundezen en pygmeeën

In de Kivu-streek (die grenst aan onder meer Rwanda en Burundi) wonen heel wat mensen die afkomstig zijn uit een buurland. Allochtonen dus. De verhouding met de autochtone Congolezen is niet altijd ideaal. Conflicten, meestal over grond, zijn schering en inslag. Sommige van die conflicten zijn gewelddadig geworden in de chaos van de jongste twintig jaar. Dat was ook zo in de Ruzizi-vlakte in Zuid-Kivu, waar veel Burundezen wonen. Drie jaar geleden werd er een traditionele chef van de Burundese gemeenschap vermoord. Dit gaf aanleiding tot soms massale moordpartijen. De ellende leek niet te stoppen. Tot een paar weken geleden. Toen kondigden twee vertegenwoordigers van de beide gemeenschappen aan dat ze zich gezamenlijk kandidaat stelden voor de komende verkiezingen voor het provinciale parlement. Een tot voor kort ondenkbare geste, die de vredeswil van beide kampen symboliseert. Het is het resultaat van langdurige gesprekken, op gang getrokken door een Congolese en een buitenlandse vredesorganisatie.
In Noord-Katanga verzoenden pygmeeën (door vele Congolezen ook als een soort vreemdelingen beschouwd) en een lokale stam zich op een plechtige ceremonie. Ook hieraan was een lange periode van nietsontziend geweld voorafgegaan. Ook hier stonden onpartijdige bemiddeling en diepgaande onderhandelingen borg voor het succes.

Goede wil volstaat niet

Campagnes als die van Pax Christi en Broederlijk Delen zijn zinvol. En nodig. Want met de meer dan dertig milities die grote delen van Oost-Congo nog steeds onveilig maken, zal het met goede wil alleen niet lukken. President Kabila doet er alles aan om de voor volgend jaar geplande presidentsverkiezingen op de lange baan te schuiven, willekeurige arrestaties en moord op vreedzaam protesterende betogers inbegrepen. En nee, uit vrees hoeven we niet te handelen. De bevolking in Oost-Kivu is te arm om mensensmokkelaars te betalen en over de muren van Fort Europa te klimmen. Die bevolking lijdt en sterft. In stilte. Erover spreken doet haast niemand nog.

http://www.standaard.be/

 

November 5, 2015 at 11:28 am 2 comments

HULPELOOS

Kaarsen voor de slachtoffers in Oregon

Kaarsen voor de slachtoffers in Oregon

Tom Ronse

Zelfs Obama leek zich machteloos te voelen. In zijn commentaar op de slachtpartij in Oregon, die eens te meer het werk was van een psychisch gestoorde, vereenzaamde jongeman die zich, volkomen legaal, een arsenaal van militaire wapens had aangeschaft, toonde de president zich verontwaardigd en bitter maar ook vermoeid en hulpeloos. “Op een of andere manier is dit routine geworden”, zei hij. “De verslaggeving is routine. Mijn reactie hier op dit podium is routine. De conversatie in de nasleep is routine. We zijn er verdoofd tegen geworden.”Hij sprak de hoop uit dat het land zou nadenken over de vrije wapenverkoop maar formuleerde niet één voorstel om die aan banden te leggen. Zo’n voorstel zou immers geen kans maken in het Congres, waar voor een ruime meerderheid “Gun control is not the answer” een dogma is dat boven de feiten staat. Wat dan wel “het antwoord” is weten die politici ook niet behalve dat ouders hun kinderen beter moeten opvoeden.  Maar voor de rest moeten we ermee leren leven. “Stuff happens”, zo luidde de reactie op de slachtpartij van de Republikeinse presidentskandidaat Jeb Bush. Die uitspraak vat de schouder-ophalende houding van vele Amerikanen goed samen. Of zoals de titel van een stuk in het satirisch blad The Onion het formuleerde: “No Way To Prevent This” says only Nation Where This Regularly Happens.”

Een citaat:

“This was a terrible tragedy, but sometimes these things just happen and there’s nothing anyone can do to stop them,” said Ohio resident Lindsay Bennett, echoing sentiments expressed by tens of millions of individuals who reside in a nation where over half of the world’s deadliest mass shootings have occurred in the past 50 years and whose citizens are 20 times more likely to die of gun violence than those of other developed nations. “It’s a shame, but what can we do? There really wasn’t anything that was going to keep this guy from snapping and killing a lot of people if that’s what he really wanted.” At press time, residents of the only economically advanced nation in the world where roughly two mass shootings have occurred every month for the past six years were referring to themselves and their situation as “helpless.”

Enkele dagen later, het bombardement van het hospitaal van Kunduz, en weer kwamen de kopstukken op tv om te zeggen dat hun hart bloedde voor de slachtoffers. En opnieuw, dat schouderophalend “stuff happens”. De generaals en ministers stelden het wel niet zo cru als Jeb Bush maar het kwam op hetzelfde neer. In een oorlog is collateral damage nu eenmaal overmijdelijk.

kunduz-msf-kliniek

De MSF-kliniek in Kunduz

En de oorlog stopzetten gaat niet. Ook wat dat betreft zijn we hulpeloos.  In Syrie vecht intussen haast half de wereld, de burgerbevolking vertrappelend. Niemand heeft een werkbaar idee over hoe die waanzin kan gestopt worden. Niemand heeft een oplossing voor de volksverhuizing die erdoor op gang komt. Te meer omdat die niet enkel gestuwd wordt door oorlog maar ook door armoede, werkloosheid, uitzichtloosheid die onvermijdelijk groeien naarmate  arbeidskracht overbodig wordt in de automatiserende  global assembly line. De menselijke drang om te overleven botst met economische wetten die we hulpeloos ondergaan want we vinden ze zo evident als de seizoenen en even onaantastbaar.

De belangrijkste habitat van mensen vandaag is de slum, de krottenstad. De jeugdwerkloosheid loopt in sommige landen op tot meer dan 80 procent. Geen wonder dat velen van hen geen andere toekomst zien dan misdaad of huursoldaat worden of martelaar die in de hemel zal beloond worden met 70 sexy maagden. Of vluchten.

refugees

De stroom van vluchtelingen naar Europa doet me denken aan de Titanic. Aan de paniek van de bevolking in de onderste dekken, toen het water begon binnen te stromen in dat onzinkbaar gewaande wonder van de moderne technologie. Om niet te verdrinken vluchtte iedereen die kon naar boven. In de hogere dekken probeerden sommigen de vluchtelingenstroom tegen te houden door, zoals de Hongaren, deuren op slot te doen. Maar vele anderen verwelkomden hen, gaven hen droge kleren en warme soep. Alles leek nog normaal op de opperste dekken. De restaurant was open, het orkest speelde, er was nog niemand aan het verdrinken en de kapitein verzekerde iedereen dat het schip op de goede weg was. Maar het zonk dieper en de vluchtelingenstroom verminderde niet. De stemming van de bewoners van de hoogste dekken keerde. Er werd steeds meer gepleit om de deuren dicht te houden en het teveel aan vluchtelingen overboord te gooien. Want we zijn machteloos om hen te helpen, werd er gezegd, machteloos om de oorzaak van hun vlucht weg te nemen. We moeten denken aan onze eigen plaats in de reddingsboten.

mural on migrants

De metafoor klopt niet. De passagiers van de Titanic waren inderdaad hulpeloos; er was niets dat ze konden doen om het zinken van het schip te beletten.  Wij denken alleen dat we hulpeloos zijn, dat we niets kunnen doen aan het wapengeweld, aan de natuurrampen, aan de epidemie van depressie en andere psychosociale ziekten, aan de onzekerheid, aan de oorlogen, aan de vluchtelingenstroom. Maar we veroorzaken ze allemaal zelf, er is geen ijsberg die ons lot onvermijdelijk maakt.  Maar het voelt wel zo, alsof we er niets aan kunnen doen. Behalve stemmen in onze democratische verkiezingen. Dat verandert weliswaar niets ten gronde maar zo hebben we toch een beetje het gevoel dat we niet helemaal machteloos zijn.

Hier in de VS hebben we de permanente verkiezingscampagne.  Presidentsverkiezingen zijn er maar om de vier jaar maar ze worden voorafgegaan door een jaar van spannende voorverkiezingen. Die worden op hun beurt voorafgegaan door jaren van campagne voeren waarbij de kiezer al via opiniepeilingen zijn voorkeur kan uitspreken en zelfs kandidaten kan elimineren.  De twee partijen zorgen voor een ruim aanbod van kleurrijke figuren. De debatten halen hoge kijkcijfers. Het is fascinerende entertainment. En spannend: wie de winnaar (of winnares) wordt is onvoorspelbaar.  Wat wel voorspelbaar is, is dat hij of zij de oorlogen van zijn/haar voorganger zal voortzetten en zich hulpeloos zal voelen tegenover het wapengeweld, de klimaatsverandering en al de rest.

titanic now

http://www.theonion.com/article/no-way-prevent-says-only-nation-where-regularly-ha-51444

October 7, 2015 at 3:39 am Leave a comment

Older Posts Newer Posts


Categories

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,653 other followers