Posts filed under ‘Foto en video’

MATHILDE EST REVENUE

NF 1 FullSizeRender
Viering Nationale Feestdag

door Pietje Brel Wittevrongel

N F 2 Piet en Mathilde

sexier dan ooit maar de kunstenaar waakt: ze zal er geen been over breken/ 21.07.16

juli 22, 2016 at 9:47 am 1 reactie

BLOOT OP DE HIGH LINE

Door Jacqueline Goossens

1. hudson-yards-megaproject

De Hudson Yards zoals ze er in 2025 zouden uitzien

Afgelopen dinsdag werd in New York de officiële opening gevierd van de Hudson Yards, een spectaculaire, futuristisch ogende stad in de stad, gelegen aan de Far West Side van Manhattan. 10 Hudson Yards, de eerste toren van het megaproject, verwelkomde zijn eerste huurder: Coach, een merk van luxe-accessoires en lifestyle-collecties. Het 52 verdiepingen tellende gebouw ligt vlak aan de High Line. Dit immens populaire lintpark op een oude spoorwegviaduct trok vorig jaar 5 miljoen bezoekers. Een droomlocatie dus voor het hoofdkwartier van een bedrijf als Coach. Bij het binnenkomen van het gebouw kan de bezoeker niet anders dan staren naar de 9 meter-brede video-muur met reclame voor Coach. De lobby dient ook als tentoonstellingsruimte voor alle handtassen die het bedrijf ooit vervaardigde tijdens haar 75-jarig bestaan.

2. 10-Hudson-Yards-Coach-Lobby-c-Steve-Freihon-for-Related-Oxford

De nieuwe luxueuze kantoorruimte van Coach omvat onder meer een auditorium met 250 zitplaatsen en een privé-terras. Het bedrijf heeft 1.200 werknemers. Tegen het einde van de zomer zullen die allemaal verhuisd zijn naar het nieuwe hoofdkwartier. Een rustige omgeving om te werken is het bepaald niet. De Hudson Yards is een reusachtige bouwput. Tussen nu en 2025 zouden er nog elf wolkenkrabbers bijkomen, alsook een winkelcentrum, een hotel en twee parken. In het residentiële gedeelte van het project zijn 4.000 flats gepland. Dit allemaal natuurlijk op voorwaarde dat een nieuwe financiele krisis geen roet in het eten komt gooien.

Het IAC-gebouw

Het IAC-gebouw

De opening van 10 Hudson Yards illustreert hoe ingrijpend hele wijken van New York in de laatste decennia veranderd zijn. Een boeiende getuigenis daarvan is een nieuwe tentoonstelling van fotograaf Jan Staller, “Frontier New York, Then and Now”, in het IACgebouw op 555 West 18th Street, vlak naast de High Line in Chelsea. De fotograaf kontrasteert hedendaagse foto’s en video’s van de oevers van de Hudson met foto’s die hij er maakte in de jaren 1970 en 1980 toen de buurt in verval was. Het tien jaar oude IAC-gebouw waar de tentoonstelling loopt werd ontworpen door Frank Gehry en lijkt op een futuristsch zeilschip. Van op straat kun je door de glazen muur op een 36 meter-breed videoscherm een projectie zien van voorbijdrijvende ijsschotsen op de Hudson. In zijn expo toont Staller ook beelden van de tegenwoordig eindeloos lijkende stroom van wandelaars op de High Line. Te bedenken dat New Yorkers die daar zin in hadden tien jaar geleden nog in hun blootje konden paraderen op de toen overgroeide, officieel ontoegankelijke viaduct. Dat is wat drie mannelijke fotomodellen in 2006 deden voor fotograaf Kevin McDermott. Het resultaat is te zien in zijn pas gepubliceerd fotoboek “High Line Nudes”.

4. highline-nudes

“Het was een klein Eden in het midden van een van de grootste steden van de wereld”, herinnert McDermott zich. “Je had het gevoel dat je de stad ontvluchtte als je naar 10th Avenue ging. Ik had geen idee dat de hele mensheid tot hier zou dwalen”.

5. highline-nudes4

“High Line Nudes” zou je kunnen beschouwen als het finale punt achter de wilde jaren in het Meatpacking District onder wat nu de High Line is. Naast de vleesgroothandels trof je er in de jaren 1970 en ’80 gay leather sexclubs aan zoals the Mineshaft, the Vault, the Anvil, the Spike en the Hellfire. Transgender sexwerkers paradeerden er op hoge hakken door de kasseistenen straten. In 1985 werden de gay clubs op bevel van de stad gesloten in een poging om de Aids-epidemie te bestrijden. In de jaren negentig, onder druk van fatsoenrakker burgemeester Giuliani verdwenen ook de meeste straatprostitué(e)s uit het straatbeeld van Manhattan. De huren in de Meatpacking District waren in die tijd nog betaalbaar. Enkele nieuwe holebi-clubs zoals the Lure en the Clit Club gingen open, net als Hogs & Heifers, een café waar vrouwelijke klanten werden aangemoedigd om op de bar te strippen en hun beha’s achter te laten. Zelfs Julia Roberts deed het. Maar ook de nieuwe clubs moesten een voor een sluiten, onder druk van de steeds hogere huurprijzen. Hogs&Heifers sloot enkele maanden geleden voorgoed zijn deuren. Maar niet al het bloot verdween.

Het Standard hotel

Het Standard hotel

Het trendy Standard Hotel dat in 2009 opende vlak boven de High Line voerde een pikante reclamecampagne waarin het zijn gasten aanmoedigde om hun gordijnen open te laten. Met wat geluk krijgen toeristen dus toch nog een extra-attractie op de High Line.

7. gif standard

juni 6, 2016 at 2:38 am Plaats een reactie

VAN SCHOOLPRENTEN EN ANDERE LEUGENACHTIGE ZAKEN

L 1 Vadsige_Koningen

door Lucas Catherine

Wie mij kent weet dat ik nooit een officieel verhaal over iets geloof. Dit komt niet door het lezen van Karl Marx of zo, maar door Meester Meskens in mijn lagere school. Nu was Meester Meskens een zeer goede onderwijzer. Als hij het metriekstelsel moest uitleggen dan nam hij een holle kubieke gietijzeren liter – zijn vader was de smid van het dorp daar bij ons in het Pajottenland -, deed daar water in. Liet ons dan opmerken dat dit ook een kubieke decimeter werd genoemd en dat het water, op zijn weegschaal juist een kilogram woog. Een verband dat zelfs aan Napoleon nooit was uitgelegd toen die het decimaal stelsel bij ons introduceerde.
Anders was het wanneer hij zich moest behelpen met door het ministerie ter beschikking gestelde schoolplaten. Vergeet schoolradio en schooltelevisie laat staan internet. Het enige visueel materiaal dat wij te zien kregen waren gekleurde  schoolplaten, opgerold op twee stokken en naar gelang het leerplan vorderde werden die aan de wanden van onze klas opgehangen.

Ik heb er later een paar opgekocht en nu recent er het stof afgeschud. Zij hebben de autoriteit van Meester Meskens ondergraven en van mij een ongelovige Thomas gemaakt. De plaat die daar verantwoordelijk voor is ging over De Vadsige Koningen – Les Rois Fainéants. Dat waren de laatste Merovingische koningen. Ze werkten niet, dat lieten ze over aan hun hofmeiers en genoten verder van wat in de negentiende eeuw Le Droit à la Paresse zal worden genoemd. Daarbij installeerden ze een bed op een ossenkar en reisden zo hun koninkrijk af, een soort Wagons-Lits avant la lettre.

Mijn ideaal. Rijk zijn en niets doen. Rentenieren! En dan kwam Meester Meskens vertellen dat zo iets compleet fout was! Hoe kwam hij er bij! Dan vond ik dat mijn vader, ongeschoold werkman het beter wist. Zijn devies was: Ik moet het werk niet hebben, als ik maar de pree trek en ook nog: Ik heb niets tegen werken, wel tegen werken voor een baas.

En die schoolplaten behandelden heel onze Belgische geschiedenis maar zaten wel heel vaak fout.

 

L 2 lippdebru2

Zo heb ik “Heldendood van Sergeant De Bruyne”. De man die zijn collega Lippens niet in de steek wou laten tijdens de grote Congo-oorlog tegen de Zanzibari-Arabieren (1892). Pas veel later kwam ik te weten dat het hier niet zo zeer om militaire heldenmoed ging, maar om liefde onder mannen. Het woord homo moest toen nog worden uitgevonden. In Brussel spraken we trouwens in mijn jeugd dan ook niet over homo’s, maar over ‘a joenkmannen’ (oude jonkmannen).

 

L 3 eerstespoorweg

En dan is er de prent: “De eerste spoorweg in België” waarop verstomde heren en boeren naar de eerste trein Brussel-Mechelen staarden. Met zo’n prent identificeerde ik mij direct, want mijn grootvader was ‘gestationeerd’ in De Groen Dreef, vanwaar ooit die eerste trein is vertrokken en wij woonden in een ‘roethuis’ (spoorwoning?) waarvan de deur rechtstreeks uitgaf op het perron. Ik heb dus de stoomtrein al gekend van toen ik nog kleiner was dan de wielen van zo’n locomotief.
Stoomtreinen stonden symbool voor Vooruitgang, net als stoomboten en ja, er waren eerst ook zelfs stoomauto’s, maar die reden enkel in de Congo. Het is dankzij de stoom dat het begrip snelheid zo belangrijk werd. Alles ging vlugger en alles moest er voor wijken. De treinen kregen rails en de boten kregen kanalen. Het bekendste was natuurlijk het Suez-kanaal (1869). En die Vooruitgangsmythe is ooit het best in beeld gebracht, niet door een schoolplaat, maar door een foto van het duo Lehnert &Landrock de grootmeesters van de koloniale fotografie.

 

L 4 stoom_NEW

Je ziet het kanaal met daarop een grote stoomboot. Op de dijk ernaast raast een auto en parallel met het kanaal loopt een spoorweg met daarop een stoomtrein.

Alles fake. Kijk maar naar de rook. Bij de boot waait die naar voor, bij de trein naar achter. Fotoshop bestond nog niet, maar fotomontage natuurlijk wel.

En dat allemaal om ons te doen geloven dat de Vooruitgang nooit zal stilstaan.

mei 31, 2016 at 9:00 am 4 reacties

DE WERELD VERDRINKT

gideon-mendel

Tom Ronse

In Los Angeles werd enkele dagen geleden een passagier uit een vliegtuig van Southwest Airlines gezet. Hij werd ervan verdacht een terrorist te zijn. Eeen medepassagier had de bemanning gealerteerd nadat ze hem Arabisch had horen spreken in zijn telefoon. Hij had woorden gebruikt zoals “Inch’Allah” die haar jihadistisch in de oren klonken.

Van zo’n bericht verschieten we niet meer.  We worden het gewend van te leven in een angstklimaat, waarin paranoia het nieuwe normaal wordt. Dat is de schuld van de terroristen en van de oorlogen waarvan hun aanslagen een onderdeel zijn. Maar dat is ook de schuld van de media die de angst buiten alle rationele proporties opkloppen. De kans dat burgers slachtoffer worden van een terroristische aanslag is nog altijd minuscuul in vergelijking met andere gevaren die hen bedreigen.

Dat is een van de meest negatieve gevolgen van het terrorisme: het geeft de onderhuidse angst een doelwit, een fixatiepunt dat de aandacht afleidt van gevaren die ons terecht bang zouden moeten maken.

Zoals de combinatie van klimaatsverandering en armoede. Die dreigt in de komende jaren vluchtelingenstromen  op gang te brengen waarbij deze van vandaag klein bier zullen lijken.  De media rapporteren het wel als er weer eens een ramp gebeurt maar de ernst van de situatie dringt niet door. Het blijft een ‘ver-van-mijn-bed’ story.

Niet voor Gideon Mendel. Hij is een Zuid-Afrikaanse foto-journalist die niets meer hoeft te bewijzen; al zes keer won hij de World Press Photo Award.  Sinds 2007 werkt hij aan een project dat hij “Drowning World” noemt.GMendel _Srinagar-phone-25071-1024x10241 Met zijn oude Rolleiflex trekt hij naar gebieden die door grootschalige overstromingen geteisterd worden om portretten te maken van de slachtoffers in hun waterige omgeving.

Mendel wil de alarmbel trekken, de omvang van de klimaatsverstoring in de verf zetten. Hij wil vooral dat we de slachtoffers als medemensen zien, in plaats van als anonieme statistieken. De meeste foto’s in de serie zijn geposeerd. Wat niet wil zeggen dat ze vals zijn, wel dat de gefotografeerden weten wat er gebeurt, wat Mendel beoogt. Ze poseren om met ons te communiceren. Ze kijken ons recht in de ogen. In de hunne zien we een gamma van emoties.

Drowning-World-Gideon-Mendel-6

Drowning-World-Gideon-Mendel-14

Drowning-World-Gideon-Mendel-12

gideon mendel

gideon mendel2

mendel Haiti

mendel6

drowningworld-775mendel

Drowning-World-Gideon-Mendel-19

mendel 7

mendel 5

Mendel Kashmir-71 lowres

mendel 4

Gideon_Mendel_-_Drowning_World_4

mendel 12

In deze serie is Mendel journalist, activist, portrettist en ook kunstenaar. Hij is er niet vies van om de opportuniteiten van de rampzalige omgeving –zoals weerspiegelingen in het water- te gebruiken voor esthetisch effect.

11 Nov 2011, Bangkok, Thailand --- Prakru Samuteerapisut Sarathamma poses with some novice monks in the flooded Komut Puttarangsi Temple in the Taweewattana District on the western outskirts of Bangkok. This is one of more than 500 Buddhist temples which have been inundated by the recent floods in Thailand. “I have been in monkhood for 14 years. This is the first time I’ve experience such a big flood. I knew that the water would come this way. But I didn’t expect so much. We just have to accept it. It has been difficult for monks to do our duties. Every day we have to be there to help each other and all the people who have fled here for safety.There are about 200 of them. The officials do come and help us, especially the military. They brought us food and water. Many people who are staying at home also come here to collect food.If it happens again next year, we will have to be more prepared.” --- Image by © Gideon Mendel/In Pictures/Corbis

Drowning-World-Gideon-Mendel-11 mendel 8

“Drowning World” omvat foto’s gemaakt in vijf continenten en is intussen al op verschillende plaatsen tentoon gesteld. Bijna elke tentoonstelling is anders want de serie blijft groeien. In de laatste aflevering toont Mendel ook foto’s van foto’s die door de overstroming zijn aangetast. Dat is een onderwerp dat me intrigeert, als kunstenaar die de creatieve destructie van natuurelementen zoekt te integreren in zijn werk (mijn bijdrage over foto’s bewerkt door superstorm Sandy in New York kan u HIER bekijken).  De uitgewassen pigmenten doen nieuwe patronen ontstaan, nieuwe kleuren duiken op, het beeld krijgt een nieuwe gelaagdheid.

From the home of Comrade Abdul Rashid (2) Gideon Mendel

Mendels webstek: http://gideonmendel.com/

mendel 11

april 24, 2016 at 8:27 pm Plaats een reactie

PURPLE TEARS

purple rain NewYorker

prince 1

young prince

minneapolis

prince2

purple rain

april 22, 2016 at 4:03 am Plaats een reactie

NET OP TIJD

1 Harold Lloyd

Het is onze (niet al te vaste) gewoonte om in augustus iets voor uw visueel plezier te presenteren in het salon, gesprokkeld op het wilde web. Augustus is voor mij veel te snel voorbijgevlogen, wat me inspireerde om enkele prenten te verzamelen over het thema ‘Tijd’, ons aller meester. Helaas kan ik van de meeste beeltenissen geen auteur vermelden. Het is mooi dat er zoveel circuleert op het web maar heel jammer dat de bronvermelding zo vaak wordt verwaarloosd .

Uit de film "Metropolis"

Uit de film “Metropolis”

3 time rules

4a TIME

4b time

5a time kills

5b time running out

5c wall snoopy

5d werkweek

8 bodet

9 1941

10 time

11 the right time

12 Infinity-Time1

14 time slips

15 time_flies_by_janussyndicate16 time-flies17 time34

18 burgerson

19 who cares

20 fuktime

21 killing-time

22 quake Italy

23 time2334

Foto Andrew Moore

Foto Andrew Moore

25 dalis watch

26 time gone

27 now

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

(TR)

augustus 31, 2015 at 4:57 am Plaats een reactie

WANNEER IS HET ROKJESDAG?

rokjesdag A

Op 2 april 2009 probeerde wijlen Martin Bril in zijn column in de Volkskrant een antwoord te geven op de vraag: wanneer is het precies rokjesdag? Zijn conclusie: ‘Het luistert nauw met deze dag’. Hierbij nog een keer zijn overpeinzingen.

door Martin Bril

Van alle kanten bereikt mij de vraag wanneer het rokjesdag is. Televisieprogramma’s, tijdschriften, radioshows, passanten op straat. Iedereen heeft het erover. Sommigen noemen het overigens bloesjesdag.

Ik niet.

Rokjesdag is die ene dag in het voorjaar dat alle vrouwen als bij toverslag ineens een rok dragen, met daaronder blote benen. Tot zover de definitie waarop ongetwijfeld het een en ander valt af te dingen, maar daar heb ik geen zin in, sterker nog; het is een prachtige definitie.

De Van Dale noteert onder rokjesdag zie bloesjesdag. Zo kan ik het ook. Snel naar bloesjesdag en daar treffen we deze: eerste warme lentedag (waarop de vrouwen voor het eerst in hun bloesje op straat lopen).

Tja.

Ik vind mijn eigen definitie beter. En ik ben niet eens een billenman. Ook geen tietenman trouwens. Dus dat heeft er niets mee te maken. Wat mijn definitie zo mooi maakt is de toverslag.

Hoe weten alle vrouwen dat het rokjesdag wordt? Er is geen tamtam, en het wordt niet op radio en televisie aangekondigd. Het gaat dus om een voorgevoel dat duizenden vrouwen op hetzelfde moment bezoekt.

Het is vandaag 2 april en als het goed is schijnt de zon. In de loop van de dag zal de temperatuur oplopen tot zo’n17, 18 graden. Dat is in principe genoeg voor rokjesdag, ware het niet dat de ochtend aan de koude kant is, 4 graden, en dat is een obstakel. Halverwege de dag iets anders aantrekken mag niet, en is in veel gevallen ook onmogelijk. Je gaat je op je werk niet verkleden.

Dat brengt ons bij vrijdag.

Niets is beter voor rokjesdag als een dagje wennen aan het idee. Die dag beleven we vandaag. In grote delen van het land, dat moet ik erbij zeggen. Voor wie pech heeft. Wat tegen vrijdag pleit is dat rokjesdag eigenlijk niet aan het einde van een week mag vallen; dat is te makkelijk.

Rokjesdag moet een element van ontbering hebben, een koude ochtend en kippenvel. Vijf graden in de ochtendspits. Het lijkt wel alsof je gek bent. Maar je ziet gelukkig overal collega’s.

Alle rokjes samen zorgen ervoor dat de zon zich al om half 11 gewonnen geeft en haar temperatuur opschroeft naar 13 graden, en twee uur later al naar 18 graden. Uit de wind, een heel klein beetje maar, maar toch, uit de wind kan het makkelijk 20 graden worden.
Voilà, rokjesdag.

Maar ik durf mijn hand er nog niet voor in het vuur te steken. Volgens mijn eigen archief valt rokjesdag namelijk altijd later. 3 april zou een record zijn. Mijn rokjesdagen spelen zich altijd rond 15 april af, bijna twee weken later. Ik moet daar als expert toch enig belang aan hechten.

Maar voor hetzelfde geld overvalt rokjesdag mij vrijdag, dat kan zomaar. Ik neem tenslotte niet deel aan het grote toverslagse raadsel, hoewel ik met drie vrouwen in huis wel een kleine voorsprong heb op andere mannen, en ik hoor de gesprekken die erover gaan, en ik zie dat de winterjassen niet meer aangaan, ik stel zelfs vast dat er lage schoenen aan blote voeten steken, en zonnebrillen in het haar. Ja, dat het de goede kant op gaat, is een feit.

Maar vrijdag?

Doet het er trouwens toe? Natuurlijk niet. Het is maar een geintje. Maar in de kern een schitterend geintje, dat wel. Rokjesdag doet mij meer dan Internationale Vrouwendag, als ik zo oneerbiedig mag zijn.

Het is een feestdag, wanneer hij ook valt.

kort

kort

krt

krt

kt

kt

k

k

o

o

voyeurisme is niet strafbaar

voyeurisme is niet strafbaar

handtastelijkheden wel

handtastelijkheden wel

april 16, 2015 at 11:28 am Plaats een reactie

Oudere berichten


Categorieën

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 1.288 andere volgers