Posts filed under ‘Uncategorized’

NOSTRADAMUS’ CENTURIES

angel

Twee mael seven jaere
na het Armaggeddon van de vlammende torens
sal de Onbekende Weldoener
het geslacht der Engelen onthullen.

Dit sal geschiede
door ene kruisafname
die nooit door schilders werd vastgelegd.

Het geslacht der Engelen
moet bekend sijn aan eenieder
die de hemel wil betreden
en antwoorden op de vragen van het Orakel
dat voor de Hemelpoort is geseten.

Een der vragen sal luiden:
doen we ’t beter als we ’t zelf doen?

‘Peste, famine, mort de main militaire:
Le siècle approche de renovation.’
NOSTRADAMUS DIXIT
FLAVIUS FECIT (Onbekende Weldoener)

december 31, 2014 at 5:24 pm Een reactie plaatsen

LAAT HET SNEEUWEN! (1)

1 Calvin_Hobbes_sneeuw

Tom Ronse

Het heeft gesneeuwd in Vlaanderen en dat was lang geleden. Vorig jaar viel er geen vlok en nu ligt er een wit tapijt. Geen dik tapijt maar dik genoeg om heel wat ongemak en plezier te veroorzaken.  Hier in New York heeft het, anders dan in de vorige jaren, nog niet gesneeuwd. Wel kreeg het noorden en westen van van de staat New York in november een zware sneeuwstorm te verduren.

2 buffalo

Ik maak me niet ongerust over het uitblijven van de sneeuw, ik weet dat ik deze winter nog vaak de sneeuwschop zal moeten gebruiken om een weg door de witte massa te banen. Vorig jaar kreeg de stad 16 sneeuwstormen over de rug. Het verkeer stopt dan in kleine straten als de onze en wordt zelfs in de grote straten zeldzaam.  Je hoort een wonderlijke stilte. Je ziet de glans van de straatlichten op de sneeuwkristallen.

3 snowy Jackson Street

Ons straatje in de winter, met mijn buren Jim en Mike.

Ik hou van verse, overvloedige sneeuw. Ik kan het niet beter uitdrukken dan mijn idolen Calvin en Hobbes:

4 magicalworld1

Ik herontdek mijn eigen Hobbes, de keramieke tijger die iemand bij het groot vuil had gezet en die nu onze tuin bewaakt.

5 tuintijger

De vrolijk geschilderde gevel om de hoek zag er nooit zo feestelijk uit.

6 gevel klein

Maar de verse sneeuw duurt niet lang, toch niet in de stad. Het wordt heel snel vuile sneeuw, omringd door zwarte plassen en zoutkorsten. Grijze sneeuw, samenkoekend in donkere hopen langs voetpaden en op parkings, domineert het stadslandschap. Alleen als er verse sneeuw op die hopen valt en ze in berglandschappen verandert, trekken ze mijn aandacht.

7 sneeuw parking klein

Maar zelfs wat verse sneeuw betreft: te veel is te veel.

8 te veel sneeuw

En dan te bedenken dat die gigantische massa bestaat uit ontelbare meesterwerkjes wiens exquise schoonheid geen juwelier kan benaderen, eindeloos verschillend.

Yuji Obata: sneeuwvlok

Yuji Obata: sneeuwvlok

Voor Calvin (of Kasper zoals hij in het Nederlands vertaald wordt) kan het niet te vroeg of te veel sneeuwen.  Vol ongeduld kijkt hij er naar uit:

10 CalvinSnowDance

Met enkele centimeters sneeuw zoals deze die nu jullie kontreien bedekken, is hij niet tevreden:11 Calvin snow

Hij wil veeeel meer sneeuw. Daarvoor heeft hij drie goede redenen.

 

 

De eerste ligt voor de hand: na een felle sneeuwstorm blijven de scholen dicht, joepie!

12 noschool

 

Verder heeft Calvin veel sneeuw nodig om oorlog te voeren. Het enige wat hem soms ontbreekt zijn tegenstanders.

13 calvins fort

Sneeuwballen gooien is een oude sport. Kijk maar hoe deze middeleeuwer zijn mooie sneeuwbal klaarhoudt terwijl hij rondspeurt naar een geschikt doelwit.

14 middeleeuwse sneeuwbal

Ik kan het natuurlijk niet bewijzen maar ik vermoed dat de allereerste mensen die met sneeuw kennis maakten spontaan begonnen met sneeuwballen naar elkaar te gooien.

Was de militaire technologie maar op dat punt blijven steken.

15 nonnen in de sneeuw

De derde reden voor Calvins nood aan overvloedige sneeuw is dat hij een kunstenaar is .Sneeuw is zijn geliefkoosd medium. Niet alleen het zijne. Elke winter worden er vele duizenden sneeuwsculpturen gemaakt die voor het lente wordt weer allemaal verdwenen zijn. Een sneeuwman maken was wellicht ook een van de eerste dingen die de eerste mensen in de sneeuw deden. Over sneeuwmannen en aanverwanten praten we morgen verder.

Een gelukkig nieuw jaar!

 

december 30, 2014 at 6:39 am Een reactie plaatsen

JINGLE ALL THE WAY

A Dq
Sisyphus heeft voor u in zijn glazen rotsblok gekeken. Gelukkig Nieuwjaar.

december 26, 2014 at 11:11 am Een reactie plaatsen

VAN A NAAR B OP CUBA

 Door de hervormingen van Raúl Castro kunnen de Cubanen sinds 2011 auto’s kopen en verkopen. Nieuwe, geïmporteerde Europese auto’s, komen nu mondjesmaat op de Cubaanse wegen maar zijn voor de meeste Cubanen onbetaalbaar. De Amerikaanse vintage cars uit de jaren vijftig blijven daardoor het straatbeeld beheersen. Cubanen zijn meesters in het improviseren en repareren is een nationale sport. Een Toyotamotor in een Belair 1956 – geen probleem. Ondanks de komst van Chinese redelijk moderne bussen blijft het openbaar vervoer in de meeste steden een nachtmerrie. De bussen –  „guagua” in het Cubaanse slang – zitten overvol en de meeste Cubanen verplaatsen zich van A naar B in „Camiones,” omgebouwde vrachtwagens. Maar ook paard en kar blijven populair en een fiets is een kostbaar bezit. Toeristen zijn dol op de fietstaxi, voor de Cubanen is het een alternatief voor de bus of de „camión.”
_DSC0135

Chevrolet Belair, met stip de populairste auto op Cuba

_DSC0078

Fietstransport

_DSC0402
_DSC0205

De fietstaxi: exotisch maar voor de taxifietser een loodzware karwei.

 

_DSC0490

De trotse bezitters van een Chinese fiets

_DSC0004

De “guagua” kost omgerekend een paar centen maar is een hele luxe in vergelijking met de “camión”

_DSC0425_DSC0422_DSC0413
_DSC0465

Repareren tot hij uit mekaar valt

_DSC0495
_DSC0475

Vervoer per paard op het platteland, maar ook in de stad

_DSC0551
_DSC0486

Trinidad

_DSC0481
Foto’s en tekst: Johan Depoortere

november 18, 2014 at 12:33 am Een reactie plaatsen

IT’S THE ECONOMY, STUPID

huiselijk geweld

door Kris Smet

Huiselijk geweld is niet alleen een fenomeen dat veel fysiek en psychisch leed veroorzaakt. Het kost ook handenvol geld. Dat blijkt – andermaal – uit een studie aan de universiteiten van Stanford en Oxford. Onderzoekers berekenden er de kosten van huiselijk geweld op wereldschaal. Het resultaat van hun studie is ronduit verbijsterend.
Waar oorlogen de samenleving jaarlijks 125 miljard euro kosten, bedragen die voor huiselijk geweld vijftig keer zoveel : 6.200.000.000.000 oftewel 6.200 miljard per jaar.
Van dit gigantisch bedrag gaat 5.000 miljard alleen naar de kosten van geweld tegen vrouwen en kinderen. Het gaat o.m. om de kosten van politie en justitie, medische kosten, kosten voor psychosociale hulp, opvang van slachtoffers en daders , kosten in de sfeer van sociale zekerheid ( ziekteverzuim, huursubsidie, bijstandsuitkeringen).
Andere hallucinante conclusie : er vallen negen keer meer slachtoffers bij geweld in huis dan bij militaire conflicten.
Nederlandse onderzoekers berekenden in 2010 dat de kosten voor werkgevers door verzuim als gevolg van huiselijk geweld, tussen 74 en 192 miljoen per jaar bedragen. Dergelijk onderzoek is in ons land nooit gedaan.
De Nederlandse Volkskrant besteedde een halve bladzijde en wel op de economiepagina’s aan de resultaten van Oxford en Stanford en formuleerde een aanklacht tegen de regering Rutte die o.m. bespaart op de jeugdzorg. In onze kranten was hier en daar een klein berichtje te lezen. Sommige kwaliteitskranten vonden dit wereldnieuws zelfs helemaal geen berichtje waard.
We worden dagelijks overspoeld met verhalen en gruwelijke beelden uit oorlogsgebieden , maar over geweld in het huis naast ons krijgen we niets te zien.
Moeten we wachten tot via internet een video verspreid wordt waarin je ziet hoe een vrouw uit je buurt geslagen, geschopt, gewurgd , het hoofd ingeslagen of neergeschoten wordt door haar partner?
Tijdens de eerste zes maanden van 2013 hadden we 77 dergelijke video’s kunnen zien, want tijdens die periode werden in België 77 vrouwen vermoord door hun partner of ex-partner. Dat cijfer is niet alleen een aanklacht tegen de daders, maar ook tegen een systeem dat faalt en niet voldoende bescherming, preventie en ondersteuning biedt .
Alle interesse gaat naar I.S., Oekraïne en andere oorlogen die duizenden slachtoffers maken. Veel geld en aandacht gaat naar de bescherming van burgers tegen terroristen, maar dat wereldwijd 260 miljoen kinderen thuis worden mishandeld, van wie naar schatting meer dan 50.000 in ons land ,daarover hoor je nauwelijks iets en daarvoor is geen budget voorzien. Het extra geld dat uitgetrokken wordt voor veiligheid gaat naar defensie en opsporing van jihadisten. Voorzien de verschillende regeringen meer geld voor jeugdzorg of preventie van huiselijk geweld en voor opvang van slachtoffers en daders? Horen of lezen we daar iets over bij de regeringsverklaringen? Buigt de synode van de Katholieke kerk over het gezin zich over de vraag of daders van incest en plegers van geweld tegen kinderen, partners en ouders de communie mogen ontvangen?
Over huiselijk geweld wordt gezwegen. We zijn bang voor hangjongeren, vluchtelingen, jihadisten, en slachtoffers van ebola.. Wat binnen de gezinnen gebeurt blijft taboe en is ‘privé’. Maar privé geweld is een publieke zaak, zeker als we kijken naar wat het de maatschappij kost.
In Australië staat huiselijk geweld eindelijk op de politieke agenda. Allerlei maatregelen worden genomen met als doel de ‘epidemie’ uit te roeien tegen 2030.
Waar blijven de plannen van Minister Van Deurzen van CD&V, de gezinspartij bij uitstek, om een grote campagne te starten: “Stop huiselijk geweld” ?

Zie ook deze reportage van Tom Van de Weghe in de US

http://deredactie.be/permalink/2.35973?video=1.2111835

*Kris Smet, Liefde met alle geweld, Agressie tegen vrouwen in huiselijke kring, Manteau, 2014, 19,99 euro

oktober 17, 2014 at 10:10 am 2 reacties

DE APOTHEKERSWEEGSCHAAL VAN ABICHT

Gaza

Palestijnen in Gaza verzamelen menselijke resten na de zoveelste Israëlische aanval op een school met vluchtelingen onder VN-toezicht.


De Midden-Oostenspecialist Ludo Abicht is de kampioen van het morele evenwicht (Zie De Morgen van 25 juli). Als we Israël veroordelen, aldus Abicht, dan moeten we even streng zijn voor Hamas. Zoals Israël burgerdoelwitten in Gaza bombardeert, zo treft immers ook Hamas met raketten burgerdoelwitten in Israël. Evenwicht in de verontwaardiging, dat is het wat Abicht preekt, de woede doseren op de apothekersweegschaal.

 

dyn003_original_320_480_pjpeg__e65bca304fe5f70e7bff0912e8c06e211

Ludo Abicht

Maar de weegschaal deugt niet. Nog afgezien van het gruwelijk ongelijke scorebord van doden en gewonden is er geen vergelijking mogelijk tussen aan de ene kant een met kernwapens en hoogtechnologisch wapentuig voorzien regulier leger, geruggesteund en gefinancierd door de enige supermacht ter wereld en aan de andere kant een guerrillalegertje zonder tanks, zonder vliegtuigen en zonder geavanceerde luchtafweer. Ludo Abicht is niet de enige die knoeit met de weegschaal en zand in de ogen strooit met het valse evenwicht. Ook Barack Obama – de president van de “Verandering” en de “Hope” – en vrijwel alle westerse leiders verschuilen zich achter de morele balans om na te laten de Israëlische agressie te veroordelen en stilzwijgend toe te kijken hoe in Gaza de burgerbevolking wordt gedecimeerd.

Moeten we verontwaardigd zijn over de raketten die Hamas richting Israël stuurt? Allicht. Moeten er Israëlische burgerslachtoffers vallen? Natuurlijk niet. Elke dode en elke gewonde in dit conflict is er één teveel. Maar laten we de verhoudingen in acht nemen. Of we dat leuk vinden of niet, Hamas is de wettige vertegenwoordiger van de Palestijnse bevolking in Gaza, via democratische verkiezingen aan de macht gekomen. Hamas is de verzetsbeweging die Israël mee in het leven heeft helpen roepen met de bedoeling de macht van de PLO te breken. Zoals elke verzetsbeweging kiezen Hamas en de andere Palestijnse organisaties hun middelen in de strijd tegen de bezetting en die middelen zijn niet altijd fraai. Maar in het verleden is herhaaldelijk gebleken dat onderhandelen met Hamas en het bereiken van een akkoord mogelijk is. De Israëlische regering wil van geen onderhandelen horen en kiest voor de militaire aanpak, overigens een heilloze weg zowel voor de Palestijnen als voor Israël zelf. Zie onder andere Daniel Barenboim in The Guardian van 24 juli 14.

Vanuit onze veilige en comfortabele Westerse luie of Academische stoel kunnen we de daden van het verzet betreuren of contra-productief of zelfs misdadig vinden. Maar wat doen wíj om een einde te maken aan bezetting en blokkade door onze bondgenoot Israël? Waar blijft óns protest tegen de uithongering van Gaza door Israël in “vredestijd”? Wat hebben we van Elio di Rupo gehoord behalve wat vroom gemummel over het “disproportioneel geweld” en de “legitieme veiligheidsnoden van Israël?” Waar is het protest als Israël keer op keer de bestanden met Hamas en het verzet schendt en Gaza binnendringt om vermeende Hamasleiders zonder vorm van proces te vermoorden? Wie springt in de bres om de “legitieme veiligheidsnoden” van de Palestijnen in Gaza en op de Westbank te verdedigen? Waar blijft de verontwaardiging van de grootste Vlaamse partij?

_76498402_023272199-1ed

Israel was tot 17 keer toe verwittigd dat in deze school vluchtelingen zaten onder bescherming van de VN. “Collateral damage?”

Resolutie 3013 van de Verenigde Naties (1973) stelt: “de strijd voor zelfbestemming van volkeren onder koloniale en vreemde overheersing en onder racistische regimes is legitiem en in overeenstemming met het internationale recht.” Hamas verzet zich tegen een situatie van bezetting en kolonialisme. Wie de verdrukker en onderdrukte onder dezelfde morele noemer plaatst kiest in feite voor de verdrukker. Zou Ludo Abicht het in zijn hoofd hebben gehaald om het ANC van Mandela met dezelfde morele maatstaf te beoordelen als de blanke minderheid die het Apartheidsregime in stand hield? Toch vindt hij dat Hamas op dezelfde manier moet worden beoordeeld als de regering van zionistische ultra’s als Netanyahu en Lieberman.

Israël, niet Hamas zit in het westers, ons kamp. Op Israël hebben we invloed, op Hamas veel minder. Daarom hebben wij het recht en de verdomde plicht om deze bondgenoot onder druk te zetten om een einde te maken aan het geweld. Maar daar houdt het niet bij op. De vrome vredeswensen van predikers als Abicht en de leiders van de Westerse wereld zijn waardeloos zolang we onze steun blijven geven aan een racistische en agressieve ideologie die in naam van de mythe van de “terugkeer” voor één bevolkingsgroep exclusieve rechten op grond en water opeist. “Vredesonderhandelingen” tussen kolonisten en gekoloniseerden zijn tot dusver niet méér gebleken dan een rookgordijn waarachter méér grond wordt gestolen, méér waterbronnen worden afgeleid, méér olijfgaarden en woningen worden gebulldozerd, méér apartheidswegen worden aangelegd en apartheidssteden worden gebouwd, méér veroordelingen van de internationale gemeenschap worden genegeerd.

israelische muur

Dank zij de Apartheidsmuur ging nog meer Palestijns gebied naar Israël

Ook de “tweestatenoplossing” is intussen niet méér dan een luchtkasteel gebleken. Voor een Palestijnse staat op wat rest van het historische Palestina is er domweg niet genoeg grondgebied over. De Oslo-akkoorden beloofden de Palestijnen de teruggave van de Westbank en Gaza: 22% van het land dat ze vóór 1947 bewoonden. Maar die belofte werd nooit nagekomen. Integendeel na Oslo verdubbelde het aantal zionistische kolonisten in de bezette gebieden. In 2000 deed toenmalig premier Ehud Barak een genereus voorstel: de Palestijnen zouden 80% van de Westbank en Gaza terugkrijgen: de bezette gebieden met aftrek van de kolonies die intussen een gordel van apartheidssteden hadden gevormd om Jeruzalem. Maar ook die belofte ging niet door. Door de bouw van de Apartheidsmuur onder Ariel Sharon ging nog een deel van het historische Palestina voor de bewoners ervan verloren. Sharon deed een nieuw “genereus voorstel,” te nemen of te laten. De Palestijnen konden dit keer een “staat” oprichten op “42% van de 80% van de 22% van 100% van hun historische thuisland. “ 1 Intussen zijn we twaalf jaar en vele honderden “nederzettingen” (Apartheidssteden op de Westbank) verder.

De dromers die geloven in een tweestatenoplossing brengen de vrede geen stap dichterbij, maar werken mee aan de verdere zionisering van het land. Het obstakel voor de vrede is niet de onwil van de Palestijnen om Israël te erkennen, noch de halsstarrigheid van de Zionistische hardliners in Israël, maar de ideologie van etnische suprematie die in Israël zoveel is als staatsgodsdienst. Het is een ideologie die vloekt met de humanistische Joodse tradities en met de normen van de beschaafde samenleving. “Een historische vergissing die” zoals een Palestijnse mensenrechtenadvocaat me ooit met grote stelligheid verklaarde, “op de vuilnisbelt van de geschiedenis zal terechtkomen,” net zoals de vergelijkbare ideologie van de blanke minderheid in zuidelijk Afrika.

Marwan Barghouti, a prominent leader of the Palestinian uprising, enters court

Een Midden Oosten waar Joden en Palestijnen in een bi-nationale staat samenleven: het lijkt verre toekomstmuziek, maar het is een idee dat veld wint zowel bij radicale Palestijnen als de gevangen populaire leider Marwan Barghouti als bij Joodse critici van het Zionisme in Israël en de Verenigde Staten (wijlen de historicus Tony Judt was één van hen). Hoe zo een bi-nationale staat eruit moet zien zal in de toekomst blijken2. Eén mogelijkheid is dat Israël de bezette gebieden annexeert waarna Palestijnen kunnen strijden voor gelijke rechten als die van de Joodse inwoners van het land. Het Belgisch model als het ware: met regionale en federale regeringsniveaus. Dat is niet voor morgen: de zionisten zijn als de dood voor de demografische tijdbom waardoor ze binnen eigen land een minderheid zouden worden, net als de blanke minderheid in Zuid-Afrika. Maar het alternatief is nog decennia van uitzichtloos geweld, van bezetting en apartheid. Het wachten is op een Israëlische De Klerk en een Palestijnse Mandela.

Johan Depoortere 24 juli 2014

1Jonathan Cook, “Disappearing Palestine” 2008

juli 31, 2014 at 2:31 pm 15 reacties

Buitenspel

Het spektakel is afgelopen.

geenvoetbal

En nu terug naar de werkelijkheid.

Waar de ballen niet altijd rond zijn

en het doel soms heel ver weg lijkt.

juli 14, 2014 at 5:49 am Een reactie plaatsen

Oudere berichten Nieuwere berichten


Kalender

september 2015
M D W D V Z Z
« aug    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

Posts by Month

Posts by Category


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 941 andere volgers