Posts tagged ‘Terzake’

Als g’er een kent, kende z’allemaal?

vrije school

 

HET VERSCHIL TUSSEN Taouil EN Belliraj

door Georges Timmerman

‘Communicatie is altijd een beetje zoeken’: je hoort het excuus wel vaker wanneer een manager een communicatieblunder maakt. Ook de Staatsveiligheid, de veelgeplaagde inlichtingendienst die zich sinds kort heeft voorgenomen om een volwaardig communicatiebeleid uit te bouwen, zoekt tastend en struikelend een weg in dit voor haar onbekende terrein. Op Youtube bijvoorbeeld circuleert momenteel een filmpje waarmee de Staatsveiligheid op uiterst knullige wijze probeert kandidaten te ronselen voor een job als geheimagent. Volkomen terecht werd deze stuntelige poging om gebruik te maken van de nieuwe media gisterenavond vakkundig door de mangel gehaald in het VRT-programma Volt.

Van veel zwaarder allooi was het optreden van Alain Winants, administrateur-generaal van de Staatsveiligheid, in Terzake van vorige maandag. Winants bestond het om Nordine Taouil, de Antwerpse imam en voorvechter van de hoofddoek, met naam en toenaam voor de tv-camera aan de schandpaal te nagelen als ‘een extremistische moslim van salafistisch-wahabistische strekking’. Het is zeer ongebruikelijk dat de chef van de Staatsveiligheid dergelijke uitspraken doet over een individueel dossier van zijn dienst.

Moslimexecutieve

De Staatsveiligheid volgt Taouil al geruime tijd. Enkele jaren geleden verhinderde een negatief advies van de geheime dienst dat Taouil zich kandidaat kon stellen voor de Moslimexecutieve. Taouil werd nu voor de tweede keer veroordeeld, zonder vorm van proces en zonder enig recht op verdediging. De kans dat hij zijn dossier bij de Staatsveiligheid kan inzien, kennis kan nemen van de elementen die tegen hem worden aangevoerd en eventueel foutieve informatie kan rechtzetten, is nihil. Zelfs een klacht bij het Comité I, dat de inlichtingendiensten moet controleren, kan weinig opleveren. Na een onderzoek zal het controlecomité een brief sturen naar Taouil, met de mededeling dat er (geen) fouten zijn vastgesteld. Zelfs de parlementaire begeleidingscommissie, aan wie het Comité I rapporteert, krijgt geen inzage in het individueel dossier.

Of men het al dan niet eens is met de stellingen van Taouil doet er niet toe. Morgen kan de baas van de Staatsveiligheid op tv komen verklaren dat gelijk welke burger weliswaar een gematigde taal hanteert en zich in het openbaar voordoet als democraat, maar dat hij volgens de geheime inlichtingen waarover de dienst beschikt in feite een gevaarlijke terrorist is die het regime gewapenderhand wil omverwerpen.

Overdreven? De recente geschiedenis van de Staatsveiligheid leert dat het niet de eerste keer zou zijn dat de dienst functioneert als politieke inlichtingendienst. Meer dan eens bleek de dienst in staat om gefabriceerde desinformatie te verspreiden om publieke figuren met politieke bedoelingen te criminaliseren, te destabiliseren of politiek te elimineren. Enkele jaren geleden werd Dyab Abou Jahjah, toenmalig leider van de Arabisch-Europese Liga (AEL), op basis van onjuiste informatie van de Staatsveiligheid het voorwerp van een gerechtelijk onderzoek. Pas veel later bleek er van het hele verhaal geen jota te kloppen. In de jaren tachtig werd baron Benoît de Bonvoisin in een uitgelekte nota van de Staatsveiligheid afgeschilderd als de occulte financier van gewelddadige extreemrechtse groepen. Ook die informatie bleek achteraf fout, maar via de beschadigingsoperatie werd PSC-kopstuk Paul Vanden Boeynants wel politiek uitgeschakeld.

Als ambtenaar moet Winants voor uitspraken zoals die over Taouil een voorafgaande toelating en dus politieke dekking gekregen hebben van zijn voogdijminister, in dit geval minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V). Wist de minister op voorhand dat Winants deze verklaring zou afleggen? Zo niet, dan brengt Winants zijn minister in een moeilijke situatie. Want de uitval van Winants krijgt ongetwijfeld nog een politiek staartje. Op parlementaire vragen zal De Clerck straks niet anders kunnen dan te antwoorden dat hij het volmondig eens is met de zienswijze van de administrateur-generaal. In alle andere scenario’s moet De Clerck de chef van de Staatsveiligheid desavoueren en eventueel sanctioneren.

Wat heeft Winants bezield om Taouil in het openbaar te brandmerken als ‘gevaarlijke extremist’? Zou het kunnen dat Winants met zijn wilde communicatie de aandacht wil afleiden van een ander heikel dossier? Binnenkort moet de begeleidingscommissie in de Senaat het langverwachte, definitieve rapport ontvangen over Abdelkader Belliraj, de Belgisch-Marokkaanse terrorist die tegelijk informant was van de Staatsveiligheid en die inmiddels in Marokko tot levenslang werd veroordeeld, onder meer voor het plegen van zes politieke moorden in België in de jaren tachtig. Bijna twee jaar na de arrestatie van Belliraj in Marokko en het losbarsten van het schandaal moet het Comité I met dit rapport eindelijk antwoorden geven op de vele vragen die de zaak oproept. Die antwoorden kunnen bijzonder pijnlijk zijn voor de dienst van Winants. Het contrast in het communicatiebeleid van de Staatsveiligheid tussen de dossiers van Belliraj en Taouil is frappant. Over Belliraj rept de dienst met geen woord. Over Taouil daarentegen mag het publiek blijkbaar alles weten.

GEORGES TIMMERMAN is journalist, gespecialiseerd in inlichtingendiensten en onlangs ontslagen bij De Morgen om redenen van ‘reorganisatie’. Dit stuk verscheen in De Standaard van donderdag 17 september.

 

http://www.just.fgov.be/nl_htm/organisation/html_org_admcentrale/organi03_08_05/veiligheid_staat.html

September 18, 2009 at 12:30 pm Leave a comment

Newer Posts


Categories

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,637 other followers