ART-DECO IN CONGO

 

Art Deco in ivoor

Art Deco in ivoor

door Lucas Catherine

 

Art-Déco het zei mij vroeger niet veel, dan liever Art Nouveau. Ondertussen ben ik van gedacht veranderd: door de BBC-reeks over Hercules Poirot. Onmogelijke plots, maar prachtige Art-Déco decors, beter dan een documentaire over die stijl. En ook doordat ik nu al jaren in een Art-Déco gebouw woon. En gewoonte stimuleert de liefde.
Nu is er wel een overgangsperiode tussen die twee stijlen. Dat komt omdat de Duitse en Weense Art-Nouveau, hun Jugendstil nog voortleefde als wij in België al Art-Déco hadden. Een eenvoudig middel om te bepalen wat nu wat is komt niet uit Wikipedia, maar is een Brusselse truc. Zodra het niet langer Style Poulenc is wordt het Déco. En Poulenc verwijst hier niet naar de componist, Francis Poulenc maar naar de Brusselse uitspraak van ‘paling’, omdat die stijl zo kronkelde. Van zodra die gebogen lijnen verdrongen worden door rechten en hoeken is dat voor mij Art-Déco.
En dit allemaal om u een vergeten verhaal op te dissen over Congo.

Adolphe Stoclet is niet alleen de bouwheer van het Palais Stoclet in Brussel, het eerste grote Gesamtkunstwerk van de Wiener Werkstätte maar als beheerder zat hij ook in de Compagnie du Chemin de Fer du Congo, en in de Banque d’Outremer van Albert Thys. Thys is de man die Congo ontsloot door de aanleg van de treinlijn Matadi-Kinshasa (1898).

Villa Stoclet

Bureau van Adolphe Stoclet in de Brederodestraat.

Nu had de familie Stoclet iets met Art Nouveau, maar ook met Art-Déco. Vader Victor was voorzitter van het directiecomité van de k.k.Private Eisenbahn Wien-Aspang. Hij stierf in 1904 in Wenen tijdens een zitting van dit directiecomité. Zijn zoon Adolphe zal hem opvolgen. Adolphe was getrouwd met Suzanne Stevens, een dochter uit een kunstminnende familie. Haar vader was kunstcriticus, twee broers waren kunstschilder. Zij onderhielden nauwe kontakten met de Wiener Werkstätte en wilden in de Weense wijk Hohe Warte een luxueuze woning laten bouwen door architect Josef Hoffman en gedecoreerd door Gustav Klimt. Maar toen werd Adolphe benoemd in twee maatschappijen van de Thysgroep en ze keerden terug naar Brussel waar ze aan de Tervurenlaan, het Palais Stoclet lieten bouwen door dezelfde artiesten die ze in Wenen hadden gecontacteerd. De mozaïeken en de muurschilderingen zijn nog in Jugendstil, maar de binnenhuisarchitectuur is al rechtlijnig en hoekig zoals in Art Déco.
Adolphe betrok zijn bureau in de nieuwe gebouwen van de groep Thys in de Brederodestraat en ook dat gebouw (met een gevel van Jules Brunfaut) werd door de Wiener Werkstätte ingericht. En weer is het in die overgangsstijl tussen Nouveau en Déco. Het wordt nu betrokken door de advocatenfirma Linklaters.

Palais Thysville

Palais Thysville

Toen de Compagnie du Chemin de Fer du Congo, waarvan Stoclet dus directielid was in de Beneden-Congo Thysville stichtte zag je in de gebouwen de smaak van Stoclet opduiken. Het werd daar geen Palais stocklet, maar een Palais de Justice. Het ligt ongeveer in ruine, want na de dood van Thys, in 1915 verloederde Thysville tot een koloniaal provincienest van de Belgische koloniale overheid en het heet nu Mbanza Ngungu.

februari 9, 2016 at 12:34 pm 1 reactie

SPAARPOTTEN IN DE WOLKEN

3 One 57

Door Jacqueline Goossens

“Wie koopt toch al die superdure flats?” vragen mensen me vaak als ik hen tijdens stadswandelingen meeneem langs de nieuwe, steeds hoger reikende luxe-woontorens in Manhattan. Het is een pertinente vraag. Onderzoeksjournalisten van New York Magazine en The New York Times hebben er in respectievelijk 2014 en 2015 uitgebreide reportages aan gewijd. Een van hun conclusies was dat de namen van meer dan de helft van de nieuwe eigenaars van luxe-flats in Manhattan niet eens bekend zijn. De aankopen gebeuren onder de dekmantel van anonieme LLC’s – Limited Liability Corporations- of firma’s met beperkte aansprakelijkheid. De LLC’s zijn meestal op hun beurt verstopt achter andere firma’s, vaak met adressen in diverse landen. In de tweede helft van 2015 werden in Manhattan 1.045 residenties verkocht die elk meer dan 5 miljoen dollar kostten. Een derde daarvan werd met cash betaald. Cash die volgens de onderzoeksjournalisten afkomstig was van onder meer drughandelaars en corrupte industriëlen en politici.

5. One57

Na die ophefmakende reportages voelde het ministerie van Financiën zich verplicht om iets te doen. Voorlopig echter niet meer dan een steekproef. Tussen maart en augustus moeten de namen van de kopers van vastgoed die cash betalen en zich achter een LLC verschuilen aan het ministerie bekend worden gemaakt. Dit geldt enkel in New York voor transacties vanaf 3 miljoen dollar en in Dade County (Miami) vanaf 1 miljoen dollar. De namen van de kopers zullen dan worden ingevoerd in de databanken van het FBI, de politie en andere overheidsdiensten. Als na die periode blijkt dat veel eigendom met verdacht geld werd gekocht dan zal het verplicht rapporteren van de identiteit van de kopers permanent worden gemaakt in heel het land.

Omdat het over zo’n korte periode gaat, lijkt de maatregel gemakkelijk te omzeilen. Witwassers van zwart geld kunnen gewoon een half jaar wachten en intussen in New York enkel transacties van minder dan drie miljoen afsluiten en grotere deals in Los Angeles of Chicago. Dan lijkt het alsof er geen vuiltje aan de lucht is en hoeft er niets te veranderen.

Als gewone burger vraag ik me af hoe het mogelijk is dat sommigen in staat zijn om onopgemerkt miljoenen dollar in cash op tafel te leggen. Wil ik de VS binnenkomen met meer dan10.000 dollar op zak dan moet ik daar aangifte van doen bij de douane. Geef ik mijn Belgische bank opdracht om een bedrag boven $ 10.000 over te schrijven naar mijn Amerikaanse rekening dan moet mijn New Yorkse bank de transactie aangeven bij de belastingsdienst. De Patriot Act, ingevoerd na 9/11, geeft het Ministerie van Financiën de bevoegdheid om van makelaars te eisen dat ze de identiteit van de vastgoedkopers nauwkeurig nagaan. Onder druk van de machtige vastgoed-lobby gebeurt dat in praktijk enkel als er hypotheek-leningen worden afgesloten. Wie cash betaalt, ontsnapt aan elke controle.

1 Time Warner Center, Columbus Circle

Time Warner Center, Columbus Circle, 2003, hoogte 229 meter. Volgens The New York Times worden zestien van de voormalige en tegenwoordige eigenaars van flats in dit gebouw gerechtelijk onderzocht, persoonlijk of als bedrijfsleiders.

“New York’s vastgoed is de nieuwe Zwitserse bankrekening”, schreef New York Magazine in 2014. Het valt te betwijfelen of de schuchtere maatregelen van het ministerie van Financiën en de nieuwe cel die het FBI heeft gevormd om het witwassen van zwart geld in vastgoed te onderzoeken, daar veel aan zullen veranderen. Heel veel advocaten, bankiers, makelaars, LLC-adviseurs en andere consultanten hebben de laatste jaren schitterende zaken gedaan dankzij rijke, anonieme kopers uit heel de wereld die in New York’s vastgoed een veilige haven zagen om hun geld te parkeren. De transacties zijn ook een belangrijke bron van fiscale inkomsten voor de stad. Zwart geld of niet, New York wil de kip die gouden eieren voor haar legt niet de nek omdraaien.

22 januari 2016

4. One 57

One57 (voor- en zijgevel), 57th Street, voltooid in 2014, hoogte 301 meter. Het gebouw wordt beschouwd als het prototype van hoe Manhattan er in de toekomst zal uitzien: een eiland vol lange, arrogante glazen vingers. Eind 2014 kocht een Limited Liability Company de penthouse op het 89ste en 90ste verdieping voor een record 100,4 miljoen dollar. De eigenaar is onbekend.

2. 15 Central Park West

Central Park West, voltooid in 2008, hoogte 167 meter. In 2008 kocht de Russische miljardair Dmitry Rybolovlev er een penthouse voor 88 miljoen dollar voor zijn dochter Ekatarina. Het was toen de duurste residentiële vastgoedtransactie ooit in New York.

Metropolitan Tower en 432 Park Avenue

Links: The Metropolitan Tower, 146 West 57th Street, voltooid in1987, hoogte 218 meter. De voorloper van de smalle, hoge glazen flatgebouwen van vandaag. Het ontwerp was heel controversieel. Rechts: 432 Park Avenue, voltooid in 2015, hoogte 426 meter. Dit gebouw is het tweede hoogste van New York. Enkel het nieuwe One World Trade Center reikt hoger. Het is het hoogste flatgebouw ter wereld. De penthouse zou gekocht zijn voor 95 miljoen dollar door de Saoedische miljardair Fawaz Al Hokair.

Links: 111 57th Street, in aanbouw. Voorziene hoogte 428 meter. De opening is gepland tegen 2018. Rechts: 731 Lexington Avenue, voltooid in 2004, hoogte 246 meter. Dit is het hoofdkwartier van Bloomberg LP, het bedrijf van de voormalige burgemeester en multi-miljardair Michael Bloomberg. Er zijn ook winkels, restaurants en luxe-flats in het gebouw.

Links: 111 57th Street, in aanbouw. Voorziene hoogte 428 meter. De opening is gepland tegen 2018. Rechts: 731 Lexington Avenue, voltooid in 2004, hoogte 246 meter. Dit is het hoofdkwartier van Bloomberg LP, het bedrijf van de voormalige burgemeester en multi-miljardair Michael Bloomberg. Er zijn ook winkels, restaurants en luxe-flats in het gebouw.

Links: W New York Downtown, voltooid in 2010, hoogte 190 meter. De witte, smalle toren staat aan de rand van het nieuwe World Trade Center. De onderste helft is een hotel. De bovenste helft, van het 33ste tot en met het 57ste verdieping is residentieel. Rechts: 50 West Street, hoogte 234 meter. De opening is gepland tegen eind 2016. De toren, op enkele minuten van het nieuwe World Trade Center en Wall Street, biedt panoramische zichten. Er komt een observatorium met verrekijkers, daktuin, barbecues, openlucht-keuken en privé-eethoeken.

Links: W New York Downtown, voltooid in 2010, hoogte 190 meter. De witte, smalle toren staat aan de rand van het nieuwe World Trade Center. De onderste helft is een hotel. De bovenste helft, van de 33ste tot en met de 57ste verdieping is residentieel.       Rechts: 50 West Street, hoogte 234 meter. De opening is gepland tegen eind 2016. De toren, op enkele minuten van het nieuwe World Trade Center en Wall Street, biedt panoramische zichten. Er komt een observatorium met verrekijkers, daktuin, barbecues, openlucht-keuken en privé-eethoeken.

https://jacquelinegoossens.wordpress.com/

 

 

januari 24, 2016 at 3:46 am 2 reacties

Wat blijft er over van Banksy in New York?

banskyNYA_2691045k

Door Jacqueline Goossens

Banksy is de beroemdste street artist ter wereld, ook al is zijn identiteit een geheim. In oktober 2013 verraste hij de New Yorkers elke dag met een nieuw straat-kunstwerk.  Hij sloeg in elk stadsdeel toe, van Manhattan tot de Bronx, Queens, Brooklyn en Staten Island. Het was een geniale manier om New Yorkers naar wijken te lokken waar ze anders nooit een voet zouden zetten. Jammer genoeg zijn de meeste werken niet bewaard gebleven. Sommigen werden na enkele uren al bewerkt/overschilderd/beklad door andere grafitti-artiesten. De enkele werken die hebben overleefd, zijn deze die onmiddellijk werden beschermd. Een ervan is een stencil (sjabloon) van een jongetje dat, in kermisstijl, met een grote hamer op een brandweer-standpijp slaat. Het is te zien op een muur op de hoek aan de noordkant van de 79ste straat en Broadway. Het is beschermd met plexiglas.  Dat was een slim initiatief van Saul Zabar wiens familienaam rechts boven staat.  Saul Zabar is de eigenaar van de bekende, intussen tachtig jaar oude fijnproeverszaak aan de overkant van Broadway.

Banksy in Upper west side

Een andere bewaarde Banksy is in de South Bronx op de gevel van een gebouw dat in de stellingen staat.  Het werk stelt een jongetje voor dat “Ghetto 4 life” aan het spuiten is op de muur terwijl een butler hem een dienblad met twee spuitbussen presenteert.

Ghetto4Life1_banksy in NY

Het adres is 651 Elton Avenue, vlakbij het pas geopende Umbrella hotel.  Het werk is echter niet langer zichtbaar: de eigenaar van het gebouw, David Damaghi, heeft er een zwaar metalen rolluik voor gehangen. Zo zag het er uit op 14 januari.

Banksy Bronx

De vrouw op de foto heet Kenia, “like the country”. Ze was de vijfde voorbijganger aan wie ik vroeg of ze zich het werk van Banksy herinnerde. Ze was de enige die wist waar ik het over had. “I live in this street and I remember all these people coming by to look at the painting. It was only up for two days before the owner of the building covered it up”, vertelde ze.  De eigenaar zegt dat het kunstwerk een ‘showpiece’ zal zijn eens zijn gebouw is opgeknapt.

In Coney Island zit er nog een Banksy verstopt achter een metalen rolluik. De eigenaar van het gebouw op 1402 Neptune Avenue, Anthony Ruocco, zegt dat hij aanvankelijk geen idee had wie de kunstenaar was. Zijn Banksy stelt een robot voor die een barcode aan het schilderen is. Voorlopig heeft Ruocco geen plannen voor het schilderij.

banksy coney isl

Een andere Banksy is in handen van de Hustler Club, een striptease-club in Manhattan. Het werk werd geschilderd op een metalen rolluik aan de ingang van de club. Het stelt een treurig uitziende man voor met een bosje bloemen. Het is getiteld “Waiting in vain at the door of club”. Hustler liet het werk meteen bewaken door twee bodyguards. Enkele dagen later lieten ze het rolluik verwijderen. De eigenaars zeggen dat het in de club geinstalleerd zal worden.

banksy in NY oct2013

De Kesler galerij in Manhattan heeft voorlopig nog geen kopers gevonden voor drie niet-geauthenticeerde Banksy’s van de oktober 2013 serie. Een ervan is een sfinx gemaakt van cementbrokken die werd geinstalleerd op een braakliggend terrein in Queens.

banksy in queens oct 2013

Een ander werk is een stuk muur uit Red Hook, Brooklyn, met een schilderij van een rode, hartvormige ballon.

Banksy_heart_balloon brooklyn

Het derde is een metalen deur, uit Greenpoint, Brooklyn, met een nepcitaat van Plato.

Banksy_Plato_2696283k

In 2005 hing Banksy klandestien schilderijen in vier van de bekendste New Yorkse musea.  In het Metropolitan museum prijkte dit in klassieke stijl uitgevoerde portret van een vrouw met een gasmasker op. Titel: You Have Beautiful Eyes

banksy met

Naast de liften in het Museum of Modern Art hing hij deze knipoog naar Andy Warhol:

banksymoma

In het Brooklyn Museum hing hij een schilderij van een Britse militair in een rood koloniaal uniform met een spuitbus in de hand, met achter hem anti-oorlog-grafitti. Een verwijzing wellicht naar de bloedige veldslag  die in Brooklyn plaatsvond tijdens de onafhankelijkheidsoorlog.

soldier_with_spray_can_banksy

Het werkje dat hij in het Museum of Natural History plaatste was geen schilderij maar een opgezette kever waaraan hij speelgoed-raketten en een  dito satellietschijf had toegevoegd. “It was just an outsider’s view of the modern American bug, bristling with listening devices and military hardware,” legde Banksy uit. De titel, Withus Oragainstus, verwijst naar een beruchte  oorlogszuchtige speech van president Bush na 9/11.

withus_oragainstus_banksy Nat hist

De musea hebben de werken nog steeds in hun bezit maar weigeren ze te laten zien aan het publiek of de pers.

banksy-new-york-city-front

https://jacquelinegoossens.wordpress.com/

 

 

januari 21, 2016 at 5:36 am Een reactie plaatsen

LUMUMBA: DOOD MAAR NIET BEGRAVEN

 

concept Piet Wittevrongel

concept Piet Wittevrongel

door Jef Coeck

Maandag 18 januari 2016 is het 55 jaar geleden dat de eerste democratische premier van de eerste onafhankelijke republiek Congo, Patrice Lumumba, na een macaber voorspel van vele maanden doelbewust om het leven werd gebracht door een Belgisch-Amerikaanse coalitie van politici, geheime diensten en staatshoofden. En wie weet, van nog meer sinister volk?

Het is merkwaardig dat de mainstream press in België – met uitzondering van het weekblad Knack – collectief is vergeten haar vooruitzichtenkalender te raadplegen. De Nederlandse zender NPO2 had wel in haar archieven gekeken: een vol uur Lumumba op zondagavond. 18 januari 1961 moet in elke Belgische journalisstenagenda staan aangekruist als ‘to remember’, een quotering die in dit geval aardig wat copij had kunnen opleveren. Het is des te spijtiger dat het stuk in Knack vergald wordt door de verwarrende en dus foute titel: ‘Nieuwe onthullingen/ Hoe Eisenhower het doodvonnis van Lumumba tekende.’ Voor de goede orde: Eisenhower, president US, deed dat wel degelijk maar het was al lang en breed bekend voor wie de zaak een beetje gevolgd had en dus alles behalve een nieuwe onthulling.

lum 8
Hiervoor baseer ik mij met name op het standaardwerk van de Amerikaanse journalist/docent, Pulitzerwinnaar en kenner van de geheime diensten, Tim Weiner. In zijn boek ‘Legacy of Ashes’ (Ned. vert. Een spoor van vernieling) uit 2007 draait hij niet om de hete brij. In deze geschiedenis van de geheime dienst CIA zijn meerdere pagina’s gewijd aan het ‘geval Lumumba’. Vermits blijkbaar weinigen in dit land het boek gelezen hebben, zal ik er ruim (zij ingekort) uit citeren.

Augustus 1960

‘Tijdens een vergadering van de Nationale Veiligheidsraad gaf de president de directeur van de inlichtingendienst de opdracht de man te elimineren die door de CIA werd beschouwd als de Castro van Afrika – Patrice Lumumba, de premier van Congo.
Lumumba was via vrije verkiezingen gekozen en hij had de VS om steun gevraagd toen zijn natie het wrede koloniale juk van België afschudde en in de zomer van 1960 de onafhankelijkheid uitriep. Amerikaanse hulp kwam nooit omdat de CIA Lumumba beschouwde als een door drugs benevelde communistische sukkel. Dus toen België paratroepers begon te sturen om in de hoofdstad orde op zaken te stellen, accepteerde hij vliegtuigen, voertuigen en ‘technici’van de Sovjets ter ondersteuning van zijn nauwelijks functionerende regering.

De week waarin de Belgische soldaten arriveerden, stuurde Dulles (hoofd van de CIA/jc) Larry Devlin, hoofd van de standplaats in Brussel, om de leiding over de CIA-post in Kinsjasa op zich te nemen en Lumumba tot doelwit van een geheime operatie te maken. Op 18 augustus, na een verblijf van zes weken in het land, telegrafeerde Devlin het CIA-hoodkwartier:
CONGO ONDERGAAT KLASSIEKE POGING OVERNAME DOOR COMMUNISTEN. (…) ONGEACHT OF LUMUMBA ECHT COMMUNIST IS OF COMMUNISTENSPEL SPEELT (…) ER REST WELLICHT WEINIG TIJD VOOR ACTIEF INGRIJPEN OM TWEEDE CUBA TE VOORKOMEN.

Allen Dulles sprak de kern van die boodschap diezelfde dag uit op de vergadering van de Nationale Veiligheidsraad. Overeenkomstig een geheim getuigenis dat jaren later ten overstaan van de Senaat werd afgelegd door de notulist Robert Johnson, richtte president Eisenhower zich tot Dulles en zei hem onomwonden dat Lumumba diende te worden geëlimineerd (zie noot 1/jc). Na een dodelijke stilte die zo een vijftien seconden duurde, ging de vergadering verder.

Dulles telegrafeerde acht dagen later: HIER OP HOOFDKWARTIER IS EENDUIDIGE CONCLUSIE DAT ALS LLL (codenaam Lumumba) AAN BEWIND BLIJFT, HET ONVERMIJDELIJKE RESULTAAT CHAOS ZAL ZIJN EN IN ERGSTE GEVAL WEG VRIJMAAKT VOOR OVERNAME CONGO DOOR COMMUNISTEN (…) WIJ CONCLUDEREN DAT ZIJN VERWIJDERING URGENT HOOFDDOEL IS EN ONDER HUIDIGE VOORWAARDEN EEN VAN DE HOOGSTE PRIORITEITEN MOET ZIJN VAN ONZE GEHEIME OPERATIE. VANDAAR DAT WIJ U RUIMERE BEVOEGDHEID GEVEN.

Boudewijn, Lumumba, Kasa Vubu

Boudewijn, Lumumba, Kasa Vubu

De voorbereiding

Sidney Gottlieb, de meester-chemicus van de CIA met een klompvoet, bracht per vliegtuig een tas met flesjes vol dodelijk gif naar de Kongo en overhandigde die aan het hoofd van de CIA-post. Er zat ook een injectiespuit bij om de dodelijke druppels in voedsel, drank of een tube tandpasta te injecteren. Het was Devlins taak Lumumba van het leven te beroven. De twee mannen hadden een nerveus onderhoud in Devlins appartement in of rond de nacht van 10 september. ‘Ik vroeg wie de opdracht had gegeven om die instructies over te brengen’, verklaarde Devlin onder ede tijdens een geheime verklaring die in 1998 werd vrijgegeven. Het antwoord was ‘de president’.

Devlin verklaarde dat hij het gif in zijn kantoorkluis opborg en zich het hoofd brak over wat hij moest doen. Hij herinnerde zich dat hij dacht: Ik zou verdomme wel gek zijn dat rond te laten slingeren. Na verloop van tijd nam hij de gifflesjes mee naar de oever van de Kongo en begroef ze. Hij zei dat hij zich schaamde voor de opdracht Lumumba te vermoorden. Hij wist dat de CIA wel andere middelen tot zijn beschikking had.
De trein valt niet te stoppen

De inlichtingendienst had de volgende leider van de Kongo al geselecteerd: Joseph-Désiré Mobutu, ‘de enige man in de Kongo die in staat is krachtig op te treden’, zoals Dulles de president vertelde tijdens de vergadering van de Nationale Veiligheidsraad op 21 september. De CIA voorzag hem begin oktober van een kwart miljoen dollar (zie noot 2), gevolgd door zendingen wapens en munitie in november. Mobutu nam Lumumba gevangen en bracht hem, in de woorden van Devlin, in handen van een ‘gezworen vijand’.

Lum 6

De CIA-basis in Elisabethstad, diep in het hart van de Kongo, rapporteerde dat ‘een Belgische officier van Vlaamse origine Lumumba executeerde met een reeks kogels uit een machinepistool’ twee dagen voor de volgende president van de Verenigde Staten werd geïnstalleerd. (De inauguratie van JFK als opvolger van Eisenhower vond plaats op 20 januari 1961/ jc)

Met de aanhoudende steun van de CIA verwierf Mobutu uiteindelijk de volledige controle over de Kongo na een strijd om de macht die vijf jaar duurde. Hij was voor de inlichtingendienst de favoriete bondgenoot in Afrika en tijdens de Koude Oorlog het centrum voor geheime Amerikaanse operaties over het hele continent. Hij regeerde gedurende drie decennia als een van de meest wrede en corrupte dictators die voor miljoenen dollars aan staatsinkomsten achteroverdrukte afkomstig van de verkoop van diamanten, mineralen en strategische metalen, en hij slachtte enorme aantallen mensen af om zijn macht veilig te stellen.’ (tw)

Lum 2
NOOT 1

Er is overweldigend bewijsmateriaal dat Eisenhower Lumumba dood wilde hebben. Er kan geen twijfel over bestaan dat ‘elimineren’ in dit geval de fysieke daad betekent. (Overigens geldt bij de CIA e regel dat voor politieke moorden enkel de president toestemming kan geven.)‘De president wilde dat een man die hij als een doortrapte schurk en een uiterst gevaarlijk man zag – net als heel veel anderen onder wie ik – uit de weg werd geruimd. Dat zei Richard Bissell later in een oral-history-vraaggesprek voor de presidentiële bibliotheek van Eisenhower. Bissell was een hoge boss van de CIA, die onder meer de (mislukte) invasie van de Varkensbaai op Cuba organiseerde.
Bissell: ‘Ik twijfel er niet in het minst aan dat hij (de president) wilde dat Lumumba uit de weg werd geruimd en hij wenste dat hartgrondig en meteen, als een urgente en zeer belangrijke aangelegenheid.’ Dat is dus volledig in overeenstemming met het telegram dat Allen Dulles naar zijn ondergeschikte, de uitverkoren moordenaar Larry Devlin stuurde.

NOOT 2

Een persoonlijke getuigenis van betalingen aan de bondgenoten van de CIA in Congo, is afkomstig van Owen Roberts, later Amerikaans ambassadeur onder president Ronald Reagan. Roberts was in 1960 (bij de Congolese onafhankelijkheid) DE expert over Congo op het inlichtingen- en onderzoeksbureau van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington. Hij had twee jaar in de Congolese hoofdstad gediend en was de eerste Amerikaanse ambtenaar van BZ die alle nieuwe leiders persoonlijk kende. Hij onthulde onder meer dat de Congolese delegatie bij de Verenigde Naties geld kreeg van de CIA.

————————–Lum 7

Bronnen:

* Tim Weiner, Een spoor van vernieling, De geschiedenis van de CIA, De Bezige Bij, Amsterdam, 2007
* Luc De Vos, Emmanuel Gerard, Philippe Raxhon, Jules Gérard-Libois, ‘Lumumba/De complotten? De moord’, Davidsfonds, Leuven, 2004
* Manu Ruys, Waarom Lumumba moest sterven, Pelckmans, Kapellen, 2000
* Ludo de Witte, De moord op Lumumba, Van Halewyck, Leuven, 1999
* Walter Pauli, Nieuwe onthullingen: Hoe Eisenhower het doodvonnis van Lumumba tekende, in Knack van 12 januari 2016

In deze lectuur vindt u ook wat er vooraf ging aan de moord en wat er met het lijk van Lumumba gebeurde. (jc)

januari 17, 2016 at 7:46 pm 4 reacties

BYE BOWIE

bye bowie

1966

1966

1967

1967

db letter

db12

db342was

1975

1975

bowie

bow098312

bowieslife

alladin sane

ziggy 2

bowie 3

bowie 13

1986

29884728297e781822b9b

David Bowie

db 1977

db965

db342132

aged bowie

db3214dfs

bow

word on the street

bye bowie...

 

 

januari 12, 2016 at 6:22 am Een reactie plaatsen

Volgend jaar beter

1 nguan

Het Salon van Sisyphus wenst al zijn lezers en medewerkers leuke feesten en een strijdlustig, creatief, geinspireerd  en hoopgevend 2016.

Bij wijze van eindejaarscadeau, hier een sfeervolle verzameling beelden met onder meer Banksy’s actualisering van het kerstverhaal, surrealistisch ogende foto’s van Santa Claus in Irak, en kerstkaartjes en kersboompjes uit de oude doos. Geniet ervan.

2 Banksy xmas is coming
3 xmas 2015

4 sint verdacht

5 xmas 2015 b

A cat sits at the nativity scene outside a church in Warsaw December 26, 2012. REUTERS/Kacper Pempel (POLAND - Tags: ANIMALS TPX IMAGES OF THE DAY RELIGION SOCIETY) - RTR3BWX1

7 xmastree 1

8 xmastree5

9 xmastree3

10 xmastree6

11 xmastree7

12 xmastree11

14 xmastree10

13 xmas tree clearance

15 wonderful virus

A man dressed in a Santa Claus outfit performs in the Shiite holy city of Najaf on December 17, 2015. AFP PHOTO / HAIDAR HAMDANI / AFP / HAIDAR HAMDANI (Photo credit should read HAIDAR HAMDANI/AFP/Getty Images)

Volunteers wearing Santa Claus costumes distribute presents to the poor in Najaf, south of Baghdad, Iraq December 19, 2015. REUTERS/Alaa Al-Marjani

A volunteer wearing a Santa Claus costume distributes presents to children at a poor community in Najaf

Leandro Wendell dos Santos plays with kids as he walks along the alley of the Mare slums complex to distribute presents to children in Rio de Janeiro

20 xmas67

A man dressed as Santa Claus on a stand-up paddle crosses Lake Aegerisee near Unteraegeri

22 xmascard3

23 xmascard6

24 xmascard1

25 xmascard4

27 greetz

26 jayne m

december 29, 2015 at 5:50 am Een reactie plaatsen

Street Art in New York (3) : BUSHWICK

bushwick 17 lowres

De grootste verzameling van street art in New York is tegenwoordig te zien in Bushwick of Boswyck zoals de Nederlandse kolonialen dit stuk van Brooklyn in de 17de eeuw hadden gedoopt. Vandaag is het een arbeiderswijk die steeds meer kunstenaars aantrekt. De buurt telt intussen meer dan 50 galerijen, vele honderden kunstateliers en verschillende kunstcollectieven zoals de openlucht-galerij van The Bushwick Collective aan Troutman Street en St. Nicholas Avenue.
https://www.facebook.com/TheBushwickCollective

Wat Bushwick zo aantrekkelijk maakt voor straatartiesten is zijn industrieel landschap en dus uitnodigende lange muren en omheiningen. Een pluspunt ook is de makkelijke bereikbaarheid met de L subway-lijn die dwars door de wijk loopt.
De toekomst van Bushwick is onvoorspelbaar. Een derde van de bevolking leeft onder de armoedegrens. Tegelijk trekt de wijk steeds meer nieuwe bewoners, investeerders en bezoekers aan. Dat zorgt, net als eerder in wijken zoals Williamsburg, voor spanningen, zelfs onder de artiesten. De hipsters van het eerste uur verwijten de nieuwkomers wel eens van ‘sell outs’ te zijn die worden onderhouden door hun ouders of die commerciële muurschilderijen uitvoeren in opdracht.
In Bushwick kun je letterlijk duizenden foto’s van ‘street art’ nemen. Wat volgt is een heel bescheiden selectie. Hiermee sluit ik mijn serie over ‘street art’ voorlopig af. Voor de toekomst heb ik nog afleveringen gepland over straatkunst in de South Bronx, Harlem en Red Hook.

Jacqueline Goossens

bushwick 4 klein

bushwick 2B klein

bushwick 29 lowres

bushwick 24 lowres

bushwick 13 lowres

bushwick 11 lowres

bushwick 25 lowres

bushwick 21 lowres

bushwick 27 lowres

Kijk verder, klik HIER

december 29, 2015 at 2:55 am Een reactie plaatsen

Oudere berichten


Categorieën

  • Blogroll

  • Feeds


    Volg

    Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

    Doe mee met 1.029 andere volgers